Ras's Blog

Archive for November 2010

 

เห็นชื่อคอนเสิร์ตครั้งแรก ก็นึกถึงดีเจแบม แห่งกรีนเวฟ พี่เค้าจะมีคอนเป็นของตัวเองหรือไร ฟังไปเรื่อยๆ อ๋อออออ ของ บสก. ครบรอบ 12 ปี จัดให้เพื่อคืนกำไรให้ลูกค้า และเชิญชวนให้ร่วมบริจาคเงินเข้าวัดพระบาทน้ำพุ งานนี้ชิงบัตรกันเต็มที่ แต่ชิงแล้วก็ไม่ได้เอง อาศัยใบบุญคนอื่นๆ ค้า ขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย วินาทีสุดท้ายจริงๆ ดีนะ ที่อยู่แถวพารากอน แล้วนึกอยากแซวคนได้ไปดู

 

งานนี้เริ่มประมาณ 19.30 น. ถือว่า รักษาเวลาใช้ได้เลย ฉาย VTR ของ บสก ใ้ห้ได้รู้จักกันก่อน เปิดตัวศิลปินทั้ง 7 ท่าน ในเพลง หัวใจขอมา ด้วย พี่แอมร่วมกับโบ ต่อด้วยเพลงสบายดีหรือเปล่า ไอซ์ อ๊อฟ กัน (เสียงกรีดร้องดังมากกกก) มีเธอ (ของป้าเบิร์ด) ว่าน กับ นิโคล และรวมทุกคน งานนี้มีศิลปินหลากหลายวัย พี่แอมบอก ที่สดๆ หน่อย หมายถึงกัน ไม่จะ อ้วก เรอ ละเมอ ตด ก็เรียกเสียงกรี๊ดได้ แปลได้ว่า คนอื่นทำนู่นนี่แทบตาย ก็ได้ไม่เท่า แม้เสียงอาจไม่เท่า แต่ก็ได้ใจนะคะ พี่ (แอบเถียงในใจ) เริ่มเปิดมาก็กัดกันเรื่องวัยก่อนเลย จนนิโคลต้องช่วยห้าม จากความรักสามัคคี จะทะเลาะกันก็ตอนกัดกันนี้แหละ ทั้งอ๊อฟ เรียกแม่ ทั้งว่า เรียกยาย เหอ เหอ เหอ จะเรียกคราย ก็พี่แอมนะสิ

 

ไอซ์ โบว์ คู่นี้เงียบในตอนแรก คนทำสมาธิเต็มที่ เพื่อเพลง หากันจนเจอ จนจบ ไอซ์ถึงเริ่มออกลาย บอกว่า ตื่นเต้นได้ร้องกับเทพ เทพอะไรม่รุ้ อ้วนๆ มีการพูดถึงพารากอนว่า ถ้าระเบิดลง ตุ๊ดตายกว่าครึ่งประเทศ อืม ก็เป็นไปได้ คุยกันไปเรื่องความรักสมหวังไม่สมหวัง ไอซ์บอกว่า ช่วยให้พี่โบว์ ทำอารมณ์ด้วยการ ติดตาให้เล็กๆ เข้าไว้ จะได้เหมือนๆ จากนั้น ไอซ์ จัดไปก่อน โดยให้เหตุผลว่า เพราะตัวเองเด็กที่สุดในคอน ต่อจากนี้ ค่อยเจอ พี่กัน พี่อ๊อฟ อืม ช่างกล้า สนุกกับเพลงเร็ว คนมันรักและคนใจง่าย จบเพลงก็แซวคนดู บอก เราเต้น เราบิ้วแทบตาย นั่งกันหน้าหยั่งงี้ นิ่งๆ เหวอๆ เข้าใจ เข้าใจ เรามันไม่ใช่ กัน เดอะ สตาร์ แล้วก้อเล่าว่า เมื่อวาน ผมก็พูดแล้วพูดอีกว่า อยากกินคริสปี้ครีม โดนัท (เลี่ยงแบรนด์ อิอิ) ให้แฟนคลับตัวเองได้ยิน ในขณะที่กันเค้าก็นิ่งๆ สักพัก แฟนคลับกันก็ถือมาใ้ห้ ผมก็รวบรวมสมาธิ แล้วเดินไปหากัน บอกว่า กัน พี่ขอชิ้นนึงสิ 5555 และแล้ว วันนี้ไอซ์ก็ได้คริสปี้ครีมเป็นของตัวเอง วิ่งรอบเวที แสดงความดีใจสุดๆ  ข่มใหญ่ ว่ามีเป็นของตัวเองแล้ว แต่แฟนคลับกันบอก เดี๋ยวจะซื้อให้กันมากกว่านี้อีก ยังไงก็ตาม บอกทีมงานไปว่า ให้แบ่งให้กันด้วยชิ้นหนึ่ง พี่ไม่ต้องการของน้องกันอีกต่อไป ไอซ์ประกาศด้วยความภาคภูมิใจ จากนั้นส่งต่อเพลงซึ้งๆ และ เศร้า ด้วย สิ่งสำคัญ และ เหงา

 

โบว์ เปิดกับเพลงสนุก อู้ว์ (ปาล์มมี่) ทีมงานให้เพลงนี้มาให้โบว์ได้ขยับเขยื้อนร่างกาย เพราะเห็นว่า ร่างกาย…เหลือเกิน แซวแฟนคลับน้องกัน ว่าจะทันเพลงอัลบั้มแรกของโบว์ไหม พอมองเห็นก็บอกว่า ทัน น่าจะทันถึงของพี่แอม ยุคสาวสาวสาวด้วยซ้ำ อิอิ จัดไปอยากให้เธออยู่ตรงนี้ ขึ้นภาพจากละครพริกขี้หนูกับหมูแฮมด้วย ก้องหล่อมากกกก คนกรีดร้องจนโบว์ต้องหันไปดูเลยทีเดียว ต่อด้วยเพลง ฉันรู้ เพลงที่แทนตัวตนของโบว์ได้เป็นอย่างดี และยังบอกอีกว่า ถ้าไม่รู้จักเพลงนี้ เชยมากกก เอ่อ พี่โบว์คะ ถ้าเกิดไม่ทัน ก็ไม่รู้จักได้นะคะ ไม่ค่อยมีคนเอามา cover ด้วยอ่ะ จากนั้นฟังเพลง แค่เธอรักฉัน จากหนังเรื่อง o negative ด้วยเสียง โบว์ กะ ว่าน จบแล้ว ว่าก็บอกปลื้มอีกเช่นเคย ว่านชอบ ซื้อเทปด้วยสมัยอยู่ ป. 2 ถึงแม้จะเป็นชมปนแซวอายุนิดๆ โบว์ก็ไม่ว่า ซ้ำยังบอกว่า ปั้นเป็น af คนเดียวที่พี่เชียร์ แต่ ไม่เคยเสียตังค์ให้แกเลย พูดไปแ้ล้วก็นึกได้ว่า อ๊อฟก็ af นี่นา เลยเกรงว่า อ๊อฟจะได้ยินไหม เดี๋ยวจะมาตบชั้น ว่านบอก ไม่ได้ยินหรอก ตอนนี้อ๊อฟกำลังทาเล็บสีชมพูให้กันอยู่ ไม่เชื่อเหรอ เดี่ยวรอดูตอนร้อง หวังดีประสงค์รักเลย ทำท่าใ้ห้ดู ร้องไปกรีดมือไป ทั้งโบว์ ทั้งว่าน ชงไป ตบมุขกันน่าดู ถ้าจะเป็นไร ก็คงทั้งคู่ละค่ะ  นำเข้า vtr วัดพระบาทน้ำพุ ทำซะแอบน่ากลัวเลย

 

กัน- พักตรงนี้ พูดคุยเล็กน้อย บอกว่าได้ยินนะว่า พี่โบว์ พี่ว่าน พูดอะไรกัน แฟนคลับตะโกนขอดูเล็บ แต่กันฟังไม่ได้ศัพท์ คงได้ยินว่า เละ ประมาณ โดนเละ ก่อนกลับเข้าเพลง เล๊กๆ น้อยๆ คู่กับ นิโคล งานนี้กันบอกว่า ใช้เวลานานมาก เพราะแต่ละเพลงที่นำมาร้อง ไม่เคยได้ยินมาก่อน ต้องฟังใหม่ แกะใหม่ทั้งหมก ก็นะ คุณน้องเกิด 2533 ถ้าทันก็แปลกแ้ล้วจ้า  ส่วนนิกกี้ขอนำเสนอป้ายไฟของตัวเอง สีชมพูสดมั่กๆ จากนั้นพูดคุยถึงความรักในแต่ละยุค ทั้งยุค online และสมัยก่อน นิโคลต้องการพาไปแค่ช่วงจดหมายคุยโทรศัพท์ แต่กันจะพาไปถึงยุคคลุมถุงชนกันเลยทีเดียว ให้รู้ว่าแก่ กันบอก ยุคกัน คบกัน แต่ไม่ใช่แฟน ประโยคนี้คุ้นๆ มะ คล้ายๆ เคยได้ฟิล์มพูด หุหุ

 

นิโคล Oh Oh เพลงอัลบั้มแรก โปโลคลับ ครบ 12 ปี ปีนี้พอดีเลย ต่อด้วย พอแล้ว ให้นับด้วยว่า มีคำว่า อย่ากี่คำ ประมาณ 7 คำนะ แต่ถ้าร้องซ้ำด้วยก็เป็นสิบล่ะ  กับกลับมาอีกครั้ง ในเพลง ระยะทำใจ และหวังดีประสงค์รัก

 

ช่วง DANCE จากหนุ่มๆ อ๊อฟ – รบกวนมารักกัน เต้นพลิ้วมั่กๆๆๆๆๆๆโยกย้าย ไม่เกรงใจใครเลย กัน – จังหวะหัวใจ เต้นได้ชัดขึ้นจ้า ไอซ์-น่ารัก น่า love แน่นเปรี๊ยเหมือนเดิม แม้ร้องคนเดียว รวม 3 หนุ่ม กับเพลง ฝากเลี้ยง ท่าไอซ์ ชัดมาก สมแล้วที่มาแนวเต้น ร้องจบ อ๊อฟท่าค้าง ไอซ์้ต้องเข้าช่วย อ๊อฟบอก ให้พูดกันไป ตอนนี้เหนื่อยมาก แล้วต่อไปเป็นช่วงตัวเองด้วย ว่าแล้ว ไอซ์ เลยแซว ว่า ตอนซ้อมร้องเนี่ย อ๊อฟต้องร้องไปเรียกพลังไป ลากมาตั้งแต่พื้นเลย เมื่อพอมีแรง อ๊อฟเริ่มกลับมา บอก รุ้ว่าต้องร้องกับกัน ต้องพกความดูดีมาด้วย ส่วนไอซ์บอกของเค้าต้องพกกำลังใจ แต่นะ น้อกันเค้า น่ารัก มีเสน่ห์ ใครอยุ่กๆ ก็ต้องหลงรัก กันเอาแต่ยิ้มๆ โต้ตอบไม่ได้ ไอซ์พูดเข้าช่วงให้อ๊อฟแบบอลังการ กันขอมีส่วน โดยเป็นเสียงเอคโค่ให้ นักร้องหนุ่มหน้ามนนนนนนนนนนน คนหน้าแปลกกกกกก โดนอ๊อฟเบรก ว่าแล้วกันปิดให้แบบนุ่มๆ

 

อ๊อฟ – จุดอ่อนของฉันอยู่ที่หัวใจ แหม น่าขึ้นภาพประกอบด้วยนะ เรียกเสียงกรี๊ดแน่ๆ ต่อด้วย ผู้ชายคนนี้กำลังหมดแรง, เพลงคู่ แอม-อ๊อฟ ฉันอยู่ตรงนี้ จบแล้วก็จิกกัดกันเต็มที่ พี่แอมบอก ดีใจมาก ตอนพี่ฉอดบอกจะให้ร้องคู่กับผุ้ชาย แล้วรีบเฉลยว่า เป็นอีอ๊อฟ คือว่า อ๊อฟ ร้องดี ร้องเก่ง ได้อารมณ์ แต่มันไม่ประเทืองกามอารมณ์อะ อ๊อฟไปแซวอะไรไม่รู้ พี่แอมเตะสูงใส่เลยทีเดียว สุงมากกกก อีอ๊อฟ ได้ฉายา ตอแหล เจ้าตัวพูดเอง พี่แอมบอก มีลูก 2 คน คนโตคือ อ๊อฟ คนเล็ก คือกัน รู้แล้วว่า ทำไมอ๊อฟถึงเป็นแบบนี้ พอดี คืนนั้นรีบ อ๊อฟบอก แรดต่างหาก 555 เล่นไป เข้าตัวเองไป ว่าแล้ว ว่านชวนให้ไปเล่นฟุตบอล เพราะวิ่งไล่ผู้ชายในสนามบอลไม่ผิด พี่แอมเลยบอก ชวนพี่ด้วย พี่ชอบเตะฟุตบอล ว่าแล้ว พี่แอมบอก เีดี๋ยวจะช่วยหาคู่ให้ อ๊อฟบอกสเป็ค หล่อ รวย แ่ก่ พี่แอมเสริม ต้องโง่ด้วย ถึงจะเอาแก  แต่ว่า อ๊อฟแรง และ เปิดเผยมากค่ะ ชอบ ชอบ

 

มาดูหนุ่มคนต่อไปของพี่แอมดีกว่า นายว่านนั่นเอง ในเพลง อ้อมแขนที่ว่างเปล่า ร้องกันเพราะเชียว แต่ลีลานี่ แอบกวน ว่านเดินวนไปวนมา พอเพลงจบบอกว่า ยายระวัง เพราะพี่แอมซบเต็มที่ พี่แอมถามเดินวนทำไม ก็เดินวนจีบไง พี่แอบบอก นึกว่าเดินรอบเมน ว่านบอก อย่างนั้นก็ได้ เมนภาษาอังกฤษไง ตัวหลัก แถไปได้  แต่ก็ซ้ำเิติมตัวเอง อัลบั้มแรก ดอกไม้เหล็ก เด๊่ยวจะทำ ดอกไม้จันทร์ พี่แอมบอกชอบคนแก่ใช่มะ ว่านบอก ชอบครับ รุ่นใหญ่ก็พอ ยังไม่แก่ พี่แอมว่า ดี งั้นขอให้ได้แฟนแก่ ไอ้ที่จีบๆ อยู่ก็แก่กว่านี่ 555 โดน ว่าแล้ว ว่านก็รับพรแต่โดยดี รักจริงนะเนี่ย

 

ว่าน – ระยะปลอดภัย (เพลงนี้ กันมีระยะทำใจ แต่ของว่าน ระยะปลอดภัย เท่านั้นนนนน) + อยู่บำรุง เพลงต่อไปเป็นเพลงที่มาจากวงที่ชอบ มีคนตะโกนว่า ซาซ่า ว่านบอก ถ้าผมชอบซาซ่าตั้งแต่เด็ก ผมคงเป็นอย่างไอ้อ๊อฟแล้ว ผมเพิ่งมาชอบเร็วๆ นี้ ได้ใจจ้า กล้าประกาศนะ กับเพลงของวงที่ชอบ ลืมไปไม่รักกัน นูโว กรีดร้องงงงงงงงง งานนี้นายว่านไม่เล่นกีตาร์เลย ร้องไปต็มๆ เพราะดี ว่านมีเสน่ห์มากเวลาพูด แต่ทำไมตอนร้องถึงรู้สึกดร็อปกว่าน้าาาาาา

 

แอม – กล้บไม่ได้ ไปไม่ถึง เพลงนี้คล้ายตัวเอง เหมือนคน 2 โลก วัดก็เข้า เหล้าก็กิน 555 ต่อด้วย ก้อนหินก้อนนั้น (โรส) เพราะจ้า คนที่ชอบทั้งโรสทั้งพี่แอมคงกรี๊ดสลบไปแล้ว พี่แอมให้คำแนะนำว่า ถ้าเครียดๆ ให้ร้องเพลงนี้ แต่เปลี่ยนคำว่า เธอ เป็นกู นึกออกไหม แบบที่ อะไรอะไรก็กู ช่วยได้นะ จบเพลงนี้ แฟนคลับก็เดินเรียงกันมาให้ดอกไ้ม้เยอะมากกกก คนอื่นๆ ก็มีให้บ้างประปราย อ้อ แต่ที่เด็ดสุดคือ พวงงแบ็งค์ร้อยของกัน ปิดท้ายด้วยเพลงชาติคนโสด ทางเดินแห่งรัก

 

ช่วงจิ๊กโก๋อกหัก โบว์ – ไม่เป็นไร (นูโว) นิโคล – ไกลเท่าเดิม (ไฮดรา) กัน (ทำใจลำบาก – ธเนศ) ไอซ์ ยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ (อินคา) แอม เกิดมาแค่รักกัน (big ass) นายอ๊อฟมาแจมช่วงโหยหวน ต่อด้วยเพลง บอกมาคำเดียว (ไมโคร แอบนึกภาพอ๊อฟร้องเพลงนี้ ดูแมนๆ กับ ตอนร้องเพลง รบกวนมารักกัน :P) ว่าน – เธอปันใจ ปิดท้ายด้วย ครึ่งหนึ่งของชีิวิต แอม โบว์ นิโคล ต่อด้วยหนุ่มๆ จากนั้นพูดขอบคุณสปอนเซอร์และย้ำเรื่องการบริจาคให้กับวัดพระบาทน้ำพุ งานนี้พูดเรื่องนี้กันตลอดคอน ก็คิดว่า เดินออกมาจะหย่อนใส่ตู้ แต่ไม่เห็ฯตู้อ่ะ เลยไม่ได้หย่อน ปิดท้ายจริงๆ ด้วยเพลง ด้วยรักและผูกพัน

 

งานนี้เลือกเพลงได้หลากหลาย การสลับช่วงไปมาได้น่าสนใจค่ะ ดูแตกต่างๆ ไปจากทุกครั้ง จะให้ดี ถ้ามีเพลงต่างค่ายบ้าง หุหุ สงสัยข้อนี้จะขอมากเกินไป

 

ขอขอบคุณผู้แบ่งปันบัตรทุกคนค่ะ ดีใจที่ไปชมวังสระปทุมวันนี้ และเดินอยู่ในพารากอน ทานข้าว นั่งรอพี่สาวทำโทรศัพท์ คิดแซวเจ้าใหม่ที่มาดูคอนนี้ ผลที่ได้เลย ได้มานั่งดูด้วย แม้พี่สาวอีกคน จะแอบงานเล็กน้อย แต่นะ ก็ได้ 1 ใบนี่คะ คุณน้องก็ต้องสละเรือ กลับบ้านเอง กลับรถเมล์ด้วยนะ เพราะคนเรียกแท็กซี่เยอะเหลือเกิน ระหว่างรอ รถเมล์มาพอดี เสียไป 8 บาท สบายไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

สุดยอดจริงๆ สำหรับคอนเสิร์ตเปิดตัววิทยุที่ยิ่งใหญ่ ใจถึง และเงินถึง เชิญศิลปินมามากมาย ทั้งไทย ทั้งเทศ ตัวชูแรงงานนี้เห็นกันชัดๆ ว่าคือ Super Junior เห็นได้ชัดตั้งแต่เดินเข้ามาในงาน น้องๆ วัยรุ่นๆ ม.ต้นเดินกันขวักไขว้ เราชักคิด เอ มาถูกงานหรือเปล่านี้ น้องๆ เค้าจะรู้จัก Enrique กันไหมเอ่ย คำตอบมีแล้วในคอน บอกตอนนี้ก็ได้ ไม่รู้จักค่า เริ่มเปิดคอนเสิร์ตเวลา 17.30 น. กว่า ได้ละมั้ง เรามาถึงช่วงนั้นพอดี เดินไปถึงที่งาน ก็ได้ยินเสียงแล้ว ต่อด้วย Rich Man Toy ก็ยังยืนกินอะไรรองท้องกันอยู่ กลับเ้ข้าไปก็ช่วงเปลี่ยนวงพอดี ในโปสเตอร์เห็น ชิน ด้วยนะ ตกลงมารึเปล่าเนี่ย ถ้ามาก็คงช่วงนี้เหมือนกันมั้ง เวทีแต่งได้สวยดี ใช้ประโยชน์จากแผงติดไฟ มาตกแต่งด้วยเชือกขาวทำเป็นรูปทรง แสง สี เสียง ก็แน่นดี แ้ม้จะมีหลุดๆบ้าง แต่ก็รับได้ล่ะ มีเวทีหน้ากะเวทีหลัง ระหว่างนั้นเป็นที่ยืนดู แบบใกล้ชิด ตรงหน้าเวทีหลังเป็นกลุ่มนักข่าว ที่บังคนนั่งเต็มๆ เลย เฮ้อ ดูจอก็ได้ Golf Mike มาคู่กันก่อน ในเพลง Let’s Get Down มาแนวแข็งแรง เท่ห์ กันเต็มที่ จากนั้นไมค์ขอเดี่ยวๆ กับเพลง เต้นกันไหม Get it from Mama จบด้วย She’s got it เต้นได้แรง ชัดดี แต่มีแอบลิปซิงค์ด้วย เห็นนะ 1 เพลง แต่ก็เห็นใจล่ะ เต้นซะเหนื่อยเชียว ต่อด้วย Golf ในเพลง Sexyback Justing Timberlake, แค่ที่ปรึกษา ปรับนิดหน่อยให้หนักแน่นขึ้น ปิดด้วย Bad Romance ของ Lady Gaga 555 ร้องไปได้ Winner Project- AF Show มากัน 6 คน กับเพลงในอัลบั้ม The Winner Project ซานิ- fair ผมยาว ชุดราตรีสั้น ตุ้ย-หน้าไม่ให้แต่ใจรัก อ็อฟ-ขาดความอบอุ่น ลูกทุ่งใสๆ พร้อมแดนเซอร์ วิทย์- เธอคงไม่เสียใจ (เท่าไหร่) โชว์ step แทบตายแต่ก็เรียกเสียงได้น้อย โดยเฉพาะเมื่อ ณัฐทิว มายืนรอข้างหลังในเพลง เพราะเธอ ปิดท้ายด้วย นัท ในเพลงช้าๆ ไม่มีพรุ่งนี้ แว่วว่า แฟนคลับโทรมาขอบัตร 500 ใบแน่ะ บอกว่า กลัวจะสู้ แฟนคลับ SJ ไม่ได้ ก็สู้ไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ แต่แหมใครจะใ้ห้ได้ สปอนเซอร์ใหญ่ๆ จ่ายตังค์ยังได้ 500 ใบละมั้ง และร้องรวมในเพลง อยู่บำรุง มากันคนละนิด คนละหน่อย พูดให้กระชับ ฝากเนื้อฝากตัว กับคลื่น และแสดงความยินดี โปงลางสะออน ขนมาเต็มวง ข่าวว่า ตอนแรกจะมาพร้อมฟิล์มแต่มีเรื่องซะก่อน โปงลางเลยจัดไปเต็ม วงเดียว ตัวแทน RS เปิดด้วย MV เลียนแบบศิลปินเกาหลีทั้งหลายมาจากเพลงของเจ้าตัวเองนั่นแหละ เพลงแรกไม่รู้ชื่อ ต่อด้วยเรอทัก รักเธอ พูดคุย ดีใจที่ PD เชิญมาเป็นส่วนหนึ่งของงาน พูดถึงศิลปินคนอื่นๆ Body Slam พูดถึงทำไม ไม่ได้มา อ๋อ พี่อี๊ดเค้าจะขอโชว์ลีลา แล้วก็จัดไป ช่างกล้านะ ศิลปินต่างค่าย ต่อด้วย Rich Man Toy อี๊ด อี๊ด (ไม่ใช่อ๊อดๆ) พอถึงทาทา ลู่ลู่ขอ จัดไปสั้นๆ เต็มๆ กับเพลง Dhoom Dhoom ลู่ลู่ ชง กอล์ฟ ไมค์ขึ้นมา พี่อี๊ดทำนิ้ง จะร้องดีไหม ว่าแล้ว เป็นแฟน คนจน ต้องทน หน่อยน้องงงงงงง เหอ เหอ ไมค์ เหมือนกัน แถมแกรมมี่อีก เอาเข้าไป พูดถึง โดม ลู่ลู่กรี๊ดกร๊าดสุดชีวิต พี่อี๊ดบอก เบาๆ ก็ได้ ลู่ลู่บอก พี่ไม่เข้าใจหรอ พี่ไม่รู้สึก พี่ไม่เคยหล่อขั้นเทพ 555 เจนนิเฟอร์ คิ้ม เล็กๆ กับเพลง สายลม Sorry Sorry ในแบบไทยๆ ซอนี่ ซอนี่ ไม่ใช่ปิงปอง เหอ เหอ CN Blue จัดมาแบบเพลงอิกคิวซังเลย ทั้งหมดนี้ จัดมาโดย ลู่ลู่ บ้าพลังมั่กๆ สั้นๆ กับเพลง Heroes อย่างเพราะจากนุช ก่อนล่าล่าบอกต้องพี่ เดี๋ยวร้องให้ฟัง My heart will go on พร้อมถุงมือสีแดงสด ต้องมีถุงมือ เพราะใน youtube ซีลีน ดีออน ร้องเพลงใส่ถุงมือ ปิดด้วย ล่าล่าอีกครั้ง ที่โชว์เหนือกว่า ในเพลง I will always love you ร้อง 2 คำ พูด 2 คำ ก็นะ เอื้อนเยอะ จังหวะเหลือ พูดเลยละกัน ต่อด้วยโชว์รำ แดง เหลือง การต่อสู้ ยื้อแย่งกัน สุดท้ายใครชนะ ไม่รู้ แต่ต้องเป็น ประเทศไทย ธงชาติไทยผืนใหญ่โบกสะบัด ตามด้วยเพลง รักเธอประเทศไทยของโปงลาง ส่งเสริมวัฒนธรรมไทย นำการรำต่างๆ ขึ้นมาเต็มเวทีเลย เหมือนดูโชว์ต่างชาติ โชว์ความเป็นไทย The Battle btw TATA VS Jennifer Kim ทาทาจัดเต็มในชุดราตรีสั้นสีชมพู ผมยาวคลุมบ่า ในเพลง Ugly แรงๆ มันส์ๆ ส่วนเจนนเฟอร์ คิ้ม มาแนวนุ่มนวล กับเพลง สายลม เสียงฟังดูเป็นหวัดแต่ทำให้รู้สึกว่า เพลงนี้นุ่มและเพราะกว่าเคย หวานได้อีก เจ๊คิม แทนตัวเองว่า ป้า กะ หลานๆ เหล่าแฟนคลับ Super Junior มีทดสอบเสียง พูดชื่อแต่ละคนในวง เสียงดังสนั่นเลย ป้าคิ้มบอกกับหลานๆ ว่า ป้าจะรีบร้องนะ แล้วทาทา กะ เจนนิเฟอร์ ก็มาร้องเพลงคู่กันในเพลง A moment like this เพราะจังเลยค่ะ จบแล้ว ทาทา มีตั้งชื่อเกาหลีให้ตัวเองว่า ซอง ฮี เหอ เหอ ลองออกเสียงแบบไทยๆ ดูสิ เจ๊แกเลยขอเป็น มี แต ฮี เอาเข้าไปคู่นี้ เด็กๆเยอะนะ อั๊ต อัษฏา ออกมาเป็นพิธีกร แนะนำดีเจใหม่ ช่วงนี้มีเดินแฟชั่นของเหล่าดีเจคลื่น Pynk สาวๆ ทั้งนั้น มีทอมอยู่หนึ่ง ได้รับเสียงดังไปตามระเบียบ แต่ดูเป็นทอมขี้อายนะ ยิ้มเขินเชียว เอาล่ะ หลังจากโปรยนำเข้า CN Blue มาก่อนหน้า มาฟังกันเลย CN Blue วงร็อคเกาหลี หน้าตาดี เสียงดี เล่นดี ฟังดูแน่น หนึ่งในวง เล่น You’re beautiful ด้วย สงสัยต้องไปหาดูสักหน่อยแล้ว ยังแายอยู่ตอนนี้ เคยได้ยินอยู่เพลงเดียว ไปตามหามาเท่าที่ทำได้ เล่นทั้งหมด 5 เพลง let’s go crazy, I’m a loner, Love เพลงนี้แหละที่คุ้น Tell me why why why สงสัยได้ฟังตอนมาโปรโมที่ช่วง 3 ต่อด้วยเพลง love light เพลงนี้น่ารักมากกกกก ขอให้ไปหาฟังกันซะ สาวกเกาหลี ปิดด้วยเพลง one time ช่วยกันร้องบ้างในบางเพลง ส่งเสียงมีเป็นระยะ พูดทักทายภาษาไทยอยู่บ้าง ทั้งขอบคุณครับ สวัสดีครับ วงนี้พูดภาษาอังกฤษได้นะ ตอนสัมภาษณ์ ทำไมไม่พูดเป็นภาษาอังกฤษไปเลยก็ไม่รู้ มีล่ามมายืนด้วยมั้ง ช่วงสัมภาษณ์ คือช่วงที่เราได้เห็นหน้าอย่าังชัดเจน จริงๆ ช่วงหลังเค้าจะออกมาเล่นข้างหน้า แต่พอออกมา ไมค์ดันไม่ดัง เค้าเลยวิ่งกลับไปที่เดิม เซ็งเลย หน้าตาดีกันเกือบทุกคนเลย มือเบส แม้จะไม่หล่อ แต่ก็เท่ห์นะ แนะนำตัวเอง เป็นภาษาไทยด้วย บอกชื่อ แล้วก็บอกว่า เล่นอะไร ขำดี ความพยายามสูงดีจ้า เปิดตัวดีจเคลื่นรวมมิตร เป็นดาราซะส่วนมากแฮะ ทั้ง 2 เมย์ เมย์ พิชนาฏ และ เมย์เผื่อง แท็ค โน้ต พี่หมึก คลื่นนี้หลากหลายมั่กๆ ทั้งไทย เทศ ลูกทุ่ง กลุ่มเป้าหมายคลื่นจะเป็นใครละนี่ Enrique มาแล้ววววววว เปิดด้วยเพลง ฺBe with you, Heartbeat, Somebody’s me ใจจะละลายกับเพลงนี้จริงๆ แต่ทำไมเสียงในคอนดูบีบๆ ก้ไม่รู้ เลยไม่ซึ้งเทา่ที่ควร ฟังต่อในเพลง Tired of being sorry, Do you know แต่เรียกเสียงได้มาก เมื่อกระโดดลงจากเวทีเดินไปหาคนดูทั้งซ้าย และ ขวา จัดไปกันคนละเพลง น่ารักมั่ๆ โดยเฉพาะ shot ที่หยิบกล้องของคนดูมาถ่ายตัวเองคู่กับคนดูพร้อมโอบกอดด้วย โอ๊ยยยยยยยย มีคนแดดิ้นอยู่ข้างๆ อยากให้เป็นตัวเอง 555 ปิดท้ายด้วย I like it (มั้งนะ) งานนี้เดินมาข้างหลังเลย มาขึ้นคอนโทรล ปีนรั้ว ไปยืนตรงรั้ว ใกล้มั่กๆ หันมาอีกที คนข้างๆ หายไปไหนแล้ว วิ่งไปแล้วคับป๋ม ไปใกล้ชิดให้ได้มากที่สุด เพื่อนชั้น สนุกจริงๆ แม้คนดูอาจจร้องตามไม่ค่อยได้ แต่ก็ช่วยปรบมือ โบกมือกันเต็มที่ อะนะ ทำใจหน่อย เพลงดังคุณดังเมื่อกี่ปีกมาแล้ว เด็กๆ SJ เค้าไม่รู้จักหรอก ช่วงสัมภาษณ์ ก็อวยกันซะ อั๊ตให้เทียบ คอนเสิร์ตใหญ่เมื่อ 6 ปีที่แล้วกับครั้งนี้ รู้สึกยังไง last time is amazing this time is ….ง่า ลืม ขอโทษกั้บ Super Junior มาแล้ว เสียงดังสนั่นนนนนนน ว่าแต่้น้องค่ะ น้องไม่ฟังเพลงเลยเหรอคะ ร้องตามแทนบ้างก็ได้นะ อิอิ หรือเพลงเร็วร้องตามมันยากไป Bonnamana, No Other เพลงเต้นๆ เต้นได้เป๊ะมั่กๆ เหมือนนั่งดู MV อยู่เลย ดูเท่ห์กันทุกคน ดูเลียนแบบมาเยอะ มาดูสดๆ ของจริงบ้าง ก็ดีแฮะ ต่อด้วยเพลงช้าๆ ซึ้งๆ ประกอบละคร Cinderella’s sister กันบ้าง ในเพลง it has to be you และ เพลงช้าของหนุ่ม K R Y in my dream เสียงดีกันมั่กๆ แม้จะไม่รู้เรื่อง แต่เพราะจับใจ กลับมาสนุกกันต่อกับ Rokkugo เพราะเคยดู AF ถึงรู้จักเพลงนี้, miracle เพลงจังหวะน่ารักๆ ให้แฟนคลับได้ช่วยกันร้อง ยื้นกระจายกันเต็มเวทีเลย เล่นกับกล้องกันเก่งมาก มีตอบโต้กับแฟนคลับ หยิบรูป หยิบดอกไม้ มาเล่นกันสนุกสนาน, marry you ปิดท้ายด้วย Sorry Sorry ตามธรรมเนียม ดีใจที่ SJ เติบโต ทำเพลงแนวเข้มขึ้น ย้อนกลับไปดู MV ยุคแรกๆ แล้วขำๆ แต่นะ ช่วงหนึ่งของ boy band มักจะเป็นอย่างนี้ เป็นคอนเสิร์ตที่สนุกสนาน หลากหลาย และได้รับรู้ถึงความคลั่งของเหล่าเอลฟ์ผู้โชคดีได้อย่างถึงแก่น เล่นเอาหูอื้อนานกว่าปกติทีเดียว ขอบคุณสำหรับผู้แบ่งปันตั๋วในครั้งนี้ โอและเกด ขอบใจจ้า งานหน้ามี อย่าลืมเค้าน้า 🙂 แม้จะเป็นงานแจกบัตรฟรี แต่กว่าจะได้มา ก็ยากลำบากน่าดู เห็นว่า บางคนไปต่อคิวแต่ตีสีเลยทีเดียว เพื่อไปรับบัตร

 

 

 

 

 

 

31 ต.ค. 2553  ณ Center point @ CTW มีการรวมตัวกันของนักกีตาร์ฝีมือดีจากหลากหลายประเทศ ทั้งไทย เกาหลี อเมริกา และ ออสเตรเลีย

ได้ไปดู Hilight นั่นคือ Tommy Emmanuel นักกีตาร์ที่เชี่ยวชาญในการเล่นแบบ Finger Guitar เล่นได้ใจมาก entertain คนดูสุดๆ ทำให้อยากกลับไปจับกีตาร์อีกครั้ง แต่ตอนนี้คงต้องซื้อสายมาเปลี่ยนใหม่ก่อนเป็นอันดับแรก

เค้าเล่นกีตาร์หน้า บี ได้เพราะมากเลย ลีลาการเคาะเด็ดขาดจริงๆ ที่ตัวกีตาร์ จงใจขัดกระดาษทรายเพื่อจะเล่น effect กับเสียงด้วย กีตาร์ตัวเดียว เหมือนมีทั้งวง เจ๋งๆ จริงๆ

มีเชิญมือกีตาร์ Andy และ น้องจากเกาหลีที่เราเคยดู youtube มาก่อนมาร่วมแจมด้วย ตัวเพลงเป็นของ Andy นะ แต่พี่แกเล่นซะเป็นของแกไปเลย น้องเกาหลี งานนี้ดับ เอาน่า อนาคตยังอีกยาวไกล อายุเท่านี้เล่นได้ขนาดนี้ก็เก่งแล้ว ไปฝึกการ entertain มาละกันนะ

ฟังไปเพลินๆ ชั่วโมงครึ่ง หลังจากวิ่งมาจากงานหนังสือ โดนโทรตามตอนจะถึงบ้านอยู่แล้ว ส่งหนังสือที่ซื้อมาให้พี่สาวเสร็จก็ กระโดดขึ้นแท็กซี่ไปเลย

วันนี้น่าจะเป็นวันฤกษ์งามยามดี คอนเสิร์ตชนกันให้เปรี้ยงปร้าง เท่าที่รู้ พี่บุรินทร์ Centara CTW, ปาน ธนพร ที่สยามพารากอน, Boy Story รัชดาลัย, ติ๊ก ชิโร่ ที่เมืองทอง และอื่นๆ อีก แต่วันนี้เราเลือกมาดูที่นี่ ถามว่า ทำไม คำตอบ ไม่รู้เหมือนกัน เหอ เหอ

คอนเสิร์ตนี้มี concept มาจากเกมใน FB ชื่อว่า FarmVille ตัวการ์ตูนมากันเพียบ ก็ยังคิดอยู่ว่า เอามาเกี่ยวข้องกันยังไง อ๋อ ให้มี VTR เป็นเกมมาคั่นในแต่ละวง และเสียงกรี๊ด เสียงปรบมือ จะช่วยให้มีเงินซื้อนู่น ซื้อนี้พิ่มขึ้น และศิลปินที่มาร่วมงาน ก็มาช่วยกันเลี้ยงสัตว์ด้วย

คนแรก จุ๋ยส์ จุ๋ยส์ มาตรงคอนเซ็ปมากกก ชุดชาวสวน แนวฝรั่ง เสื้อลายสก็อต หมวกฟาง มากับ น้องไก่ หน้ากวนๆ สีเหลือง ตรงหน้ามีไมค์ 3 ตัว ไมค์ ร้องปกติ ไมค์เสียงก้องกังวาน และ ไมค์ที่มีที่เป่าไว้ทำเสียงแปลกๆ ใช้ไมค์ได้เก่งมั่กๆ ออกลีลาเยอะ เหนื่อยบ้างไหมคะ ประเดิมเพลงแรกที่รู้จักกันทั่วไป อย่าขี้โม้ เสริมด้วยการพูดสำเนียงญี่ปุ่นที่แปลไม่ได้ เพิ่มเติมด้วยภาษาอังกฤษให้รู้เรื่องว่าพูดถึงคอนเสิร์ตอยุ่นะ แล้วก็ Chicken น้องไก่สีเหลือง ทำเสียงได้ด้วย เค้าใช้เสียงมาเพิ่มสีสันได้อย่างน่ารักน่าชังจริงๆ ต่อด้วยเพลง ยาสุข, รักเพื่อนรัก จากนั้นแนะนำวงดนตรี โบ้เล่นเบส พีตีกลอง และ ต่อกีตาร์ ตามด้วยเพลง อีกไม่นาน เพลงเศร้า ที่บิ้วอารมณ์ร้องไห้แงๆ ด้วย เสแสร้งมั่กๆ แล้วก็พูดคุยเล็กน้อย ถึงผู้คนในฮอลล์ที่ เราจะอยู่กันแบบแน่นๆ ไม่มีที่นั่งข้างๆ ให้นั่งเลย ว่าจะไปนั่งร้องข้างๆ ซะหน่อย ประชดสุดชีวิต เหอ เหอ จากนั้นชื่อเพลงอะไรก็ไม่รุ้ ที่ร้องว่า ไก่ไหมครับไก่ ซื้อไม่ครับ …ไก่เอาไปชิงโชค  พร้อมๆ กับโอเปร่าไก่ ด้วยไมค์ที่ทำเสียงแปลกๆ และ การบีบเสียงจากตัวไก่ มีทีมไก่ประสานเสียงจัดให้โดยมือกีตาร์และมือเบส น่ารักดี

นำเพลงของโน้ส อุดมมาด้วย ในเพลง พัดลม เน้นช่วง ต็าย ตาย แล้วลูกกู   ทำเสียงซะสูง ให้คนดูช่วยกันร้อง ว้าย เพลงนี้ ได้ใจจริงๆ ชอบตั้งแต่ของโน้สแล้ว ตามต่อด้วยเพลง จอมโจร ขโมยใจ, เพลงเชียร์บอลโลก ชื่อว่า สู้สิสู้, ปิดท้ายด้วย บทที่ 1 R A T หนู C A T แมว B A T ค้างคาว จบไปหนึ่ง ครั้งแรกกับการฟังสดจากจุ๋ยๆ

วงต่อมา ihear Band วงนี้ เคยฟังแล้วตอนงานแต่งเบน เป็นวงเล่นในงานแต่ง แล้วมาได้ไง ไม่รู้ สงสัยเพราะว่า เป็นวงที่เกิดมาจากการสื่อสารทาง online มั้ง นักร้องมีหลายคน ผลัดกันมาโชว์ของ โหมโรงด้วยเพลง โดราเอมอน เปิดด้วยเพลง หยุด เพลงประจำงานแต่งงานในยุคหนึ่ง, ดาว โดยเสียงพี่ชายใจหญิง, ใกล้, ผ่าน โดยสาวเท่ห์, มาฮาๆ กับเพลง ฉันชอบกินแมลงสาบ เคยฟังพี่มัมร้องแล้ว เพลงนี้ ต้องให้คนแปลกๆ ร้องเท่านั้น ชื่อเพลงว่า ปอป ร้องไป แล้วก็ไปโชว์ลีลาที่หน้ามือคีย์บอร์ด สุดท้ายไปคว้ามือเป่า ที่ร้องตอบโต้ในเพลง เงียบๆ คนเดียว ในแบบโอเปร่าด้วย 555 คุณพาที สารสินออกมาร่วมแจมในเพลง แดดส่อง จากนั้นช่วง medley Dance I will survive, YMCA, ,มนุษย์ค้างคาว + ค้างคาวกินกล้วย สนุกสนานกันไปด้วยความแตกต่าง เค้าบอกว่า คนธรรมดาอยุ่ในวงเราไม่ได้ เหอ เหอ

ลิปตามาแล้ว มาช่วยเลี้ยงวัวตามคอนเซ็ปต์ แต่ไม่ค่อยได้พูดอะไรให้เข้าเนื้อหาหรอกนะ เปิดตัวด้วยเพลงที่เจ้าตัวบอกว่า ไม่ค่อยได้ร้อง แทนอารมณ์, ไม่รู้เมื่อไหร่ ร้องเพลงนี้ไป มองรอบตัว แล้วก็บอกว่า วันนี้กันเองแล้วกันนะ แล้วก้อเดินลงมาหาแฟนคลับ บังเอิญ เรานั่งอยู่ข้างๆ เลยอยู่ใกล้มั่กๆ มายืนตัวโตๆ อยู่ข้างๆ , คำถามโง่ๆ คัตโตะบอก อายที่ร้องแต่เพลงเก่า แต่ถ้ายังฟัง ก็หน้าด้านร้องต่อไป แทนเลยบอก เมื่อไหร่จะทำอัลบั้มซะที เหอ เหอ แสดงว่า คัตโตะมัวแต่ยุ่งกะนู่นกะนี่ละสิ คัตโตะเลยแก้เกี้ยวด้วยการบอกว่า รอคุณประจวบ (ประจักษ์) ปิดกล้องอยู่นะสิครับ วันนี้ผมแทนเรียบกริบเลย จัดเพลงเก่าต่อไป อ่อนแอ, ปฏิเสธอย่างไร ให้แทนช่วยร้องด้วย แล้วตู่ ภพธรก็ออกมาแจม วุ้ววววว มาในชุดลายสก้อตสีน้ำเงินตัวเดียวกับในโปสเตอร์หน้างานเลย บรรยายเครื่องแต่งกายแต่ละชิ้น ยืมเค้ามาทั้งนั้น แล้วก็ร้องเพลงร่วมกันในเพลง จะทำยังไง What Will I Do ผลัดกันร้อง ผลัดกันแร็บ ผลัดกันพยักเพยิดให้ร้อง ดีจัง ไม่ได้ฟังเพลงนี้สดๆ มานาน คัตโตะบอก ตู่ ภพธร พามาพบเธอแล้วนะ จบเพลง ก็ลากตู่ขึ้นมาหาแฟนคลับด้วย มาหยุดยืนอยู่ข้างเราอีกแล้ว ก็สบตากันนิดนึง ก้มหัวให้กันและกัน หล่อแบบไทยๆ จริงๆ มายืนข้างคัตโตะ ดูตัวเล็กไปเลย ตู่บอก กลับเถอะครับ ผมเขิน ไม่ต้องบอกก็รู้ ยืนทำตัวไม่ถูกเชียว กลับไปที่เวที คัตโตะมองคิวใหญ่ แล้วก็นิ่งคิดว่าต้องทำอะไรต่อหว่า แทนช่วยด้วยการบอกว่า เราต้องเข้าไปแล้วนะครับ ตู่เสริมว่า ใช่ แล้วจะไปต่อกันยังไงดีล่ะ คัตโตะจัดให้ ขอมอบเวทีนี้ให้ตู่ ภพธรครับ จัดไปกับเพลง โปรดอย่ามาสงสาร, อยากหลับตา ปิดท้ายด้วย ถ้าหาก ที่มีขอให้ร้องตาม แต่มือใหม่หัดขอ คนดูเลยไม่เข้าใจ นึกว่า ให้ร้องต่อ เปล่า เค้าขอให้ร้องตาม แล้วใครจะไปร้องได้คะคุณ คุณเล่น improvise ซะ ดีนะบอกว่า ไม่ต้องเหมือนทุกเม็ดก็ได้

คัตโตะและแทนออกมาอีกครั้ง ในชุดหมีแพนด้า กะ ชุดวัว มาเต้น Again & Again และ Sorry sorry เป็นภาพที่แปลกตาดีมาก หมีแพนด้า กะ วัว เต้นเพลงเกาหลี เจ้าตัวบอกว่า ไปหาชุดกันมาเองด้วยนะ อยากทำให้คนดู Spirit แรงกล้าจริงๆ ทำไป บ่นไป ว่า ร้อนนนนนมั่กๆๆๆๆๆ เหงื่อท่วมกันเลยทีเดียว แถมชุดต่อไปเป็นเพลงเต้นด้วย มาแล้วกับเพลง เผลอ ร้องไป ก็บอกว่า เผลอตัว นึกว่าเป็นพี่บอย ตรัยเลย 555 และเธอคือลมหายใจ  แล้วคิดดูนะ ใส่ชุดนั้น ร้องเพลง ลมหายใจของเมื่อวาน+ ฝืนอ่ะ จะเศร้ายังไงไหวเนี่ย แต่ก็ทำอารมณ์จนได้ เก่งจ้า  ปิดท้ายด้วยเพลงรวมศิลปิน จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ แต่ละคนที่ออกมา ถามไถ่กันใหญ่ ว่าใส่ชุดแล้วเป็นไง ยิ้มแหะ และ ร้อน ออกจากปาก แต่หน้าก็ยังยิ้มนะ ซ้ำจบคอนแล้ว ยังออกมาหาแฟนคลับในชุดหมีกะวัวด้วย น่ารักจริงๆ

ทั้งลิปตา และ ตู่ ดีใจที่มีคนมาดูเรา แสดงว่า มีเค้าชอบเรามากกว่า พี่บุรินทร์ เอ หรือว่า ได้บัตรฟรีงานนี้ แต่อีกงานขอไม่ได้ 555

งานนี้ ซื้อตั๋วราคา 500 บาท ที่นั่งบันได แต่เนื่องจากคนดูน้อย เค้าเลยเปลี่ยนที่ให้ ได้นั่งที่ 1500 ผู้ร่วมขบวนการควรจะเป็นน้องใหม่ แต่ไปปฏิบัติการก่อการดี เลยได้ตัวช่วย พี่กุ้งมาดูแทน

วิวจากจุดชมวิว ถ้ำน้ำบ่อผี

 

ทริปนี้ เกิดคำถามขึ้นในใจใครหลายๆ คน ฉัน (เรา) มาทำอะไรที่นี่ นับแต่เดินป่า ทางแคบ ชัน แฉะ ลื่น โรยตัวลงจากปากถ้ำน้ำบ่อผีความสูง 200 เมตรด้วยเชือกเส้นเดียว และปีนหน้าผาด้วยกำลังตัวเอง พร้อมอุปกรณ์ช่วยในระยะ 95 เมตร พร้อมเจ้าหน้าที่ที่เราฝากชีวิตไว้กับพวกเค้า เดินเขากลับในเวลาเที่ยงคืนท่ามกลางทะเลหมอก อากาศเย็นๆ เสียงจิ้งหรีด จ๊กจั่น ลั่นทุ่งข้าวโพด คำตอบคือ ครั้งหนึ่ง (ครั้งเดียว) ในชีวิต สุดยอดจริงๆ

 

ที่มาของทริป ใครชวนใคร จับความได้ไม่แน่ชัด คาดว่า มาจากทางท๊อป พี่โจ ที่ได้ฟังกิจกรรมนี้จากออยที่ไปเห็นกับตา แต่ไม่ได้ลงจริง แล้วทีน่าก็นำมาขึ้น FB พี่กั้งเห็นเข้า แสดงความสนใจแล้วมาชวนพี่น้องให้ไปร่วมทริปนี้ ทุกคนรับรู้ว่า ต้องทำอะไรบ้างจากรายการของภูริ เสือ สิงห์ กระทิงเที่ยว แต่ไม่มีใครคิดว่าจะจริงงงงงงงงงงง ขนาดนั้น 555 แต่เราคิดนะ

 

เดินทางกันด้วยรถตู้ที่ขับได้ชวนปวดหัวมั่กๆ ถึงเชียงใหม่ร่วม 6 โมงครึ่ง ทานข้าวเช้าที่ร้านโจ๊ก สมเพชร สะกดอย่างนี้รึเปล่า ไม่แน่ใจ คนมาทานกันเช้ามั่กๆ อิ่มท้องแล้วก็มุ่งสู่ปาย ไปยังที่พัก พริบตา เจ้าของคือคู่สามีภรรยาที่แสนจะน่ารัก พี่โจและทีน่า ที่พักน่ารักมากๆ สร้างบ้านเป็นขั้นบันได หันหน้าไปทางทิศตะวันตกนั่งชมพระอาทิตย์ตกได้สบายๆ แ่ต่เราไม่ได้นั่งชมเลย ได้ดูแต่พระจันทร์ยามค่ำคืน เพราะกิจกกรมที่ทำดึงเวลาไปหมด พักผ่อนกันตามอัธยาศัย จากนั้นมานั่งทานข้าวกลางวันที่ออยซื้อมาให้ งานนี้ถ้าไม่ได้ออยสงสัยจะอดตาย ไม่มีฝ่ายเสบียง ปรบมมือพร้อมส่งเสียงเชียร์ให้อย่างแรงงงงง ขอบคุณมากนะ ออยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

ทีมงาน the peak มาถึง เพื่อเตรียมพร้อมสถานที่ฝึกซ้อม มีแอบบ่นเล็กน้อย ที่ sale ยอมให้มาฝึกที่นี่ จริงๆ เค้าทำที่ฝึกไว้แล้วที่ หมู่บ้านมูเเซอ อ.ปางมะผ้า ความสูงประมาณ 10 เมตร ทำที่ฝึกที่นี่ได้แค่ 5 เมตร ได้ฝึกขึ้น 2 รอบ ลง 2 รอบ มีคนแอบโกงฝึกรอบเดียวด้วยนะ ใครบ้าง สารภาพมาซะดีๆ แต่แค่นี้ก็หมดแรงแล้ว หลายๆ คนเริ่มคิด แล้วชั้นจะปีนขึ้นไหวไหมเนี่ยยยยยยยย แต่นะ ลงแล้ว ก็ต้องขึ้น ไม่งั้นก็ตั้งรกรากที่นั่นได้เลย ได้เลือดจากยางมะดู่กันคนละนิดละหน่อย ดูเหมือนได้เลือดกันจริงๆ เลย ไปอาบน้ำกันอีกรอบ เพื่อไปทานข้าวเย็นในเมืองปาย ร้านชาลี อร่อยดีนะ ได้เดินถนนคนเดินนิดหน่อย งานนี้ บอกว่าไปปาย แต่ไม่ได้เที่ยวเลย เห็นแต่จากภาพถ่ายของแก็งโป่ง หวาน ออย อีกบรรยากาศของผู้ร่วมรถตู้ เหมือนไม่ได้ไปด้วยกันเลย อิอิ

 

ีรุ่งเช้า ทีมงาน The Peak นัดเจอตีสี่ครึ่ง แต่จนทีมไปดูห้วยน้ำดังที่นัดกันตอนตีห้าออกไปแล้วก็ยังไม่เห็นวี่แวว โทรไปสอบถามได้ความว่า หมอกลงจัดเลยต้องขับรถช้าๆ ออกมาตั้งแต่ตีสามแล้ว อืมมมมม กว่าจะได้ไปก็ร่วม 6 โมง มุ่งตรงไปหมู่บ้านมูเซอ ออกเดินขึ้นเขาเวลา 8 โมงเช้า แชะรูป ก่อนขึ้น ณ เวลานั้น เด็ดสุดคือ แชะรูปร่วมกันตอนกลับมาแล้วเวลา ตีสองจ้า เหอ เหอ เดินทางกลับถึงที่พัก พริบตา อันแสนสบาย ประมาณ ตีสี่ครึ่ง ชนวันเลย

 

ระหว่างทางขึ้นเขา ลื่นมาก เพราะฝนตกตอนกลางคืน มีเมฆอยู่ตลอด ก็ดีในแง่ที่ไม่ค่อยร้อน แต่ระวังล้ม ลื่น รองเท้าหลุดกันสุดๆ รองเท้าแต่ละคนดูมีสีสันกันมากๆ ไม่ว่าคุณจะเคยเป็นสีอะไรมาก่อน สุดท้ายแล้ว ทุกคนสีเดียวกัน สีดินโคลน ไม้เท้าไม้ไผ่ที่ชาวมูเซอ ได้ใช้กันจริงๆจังๆ ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่ prop แต่สุดท้ายขาดไม่ได้เลย ไม้พลองของลูกเสือเนตรนารีต้องปรับปรุงอย่างแรงนะคะ ใช้งานไม่ได้ รองเท้าลูกเสือก้อไม่เหมาะ เพราะพี่กุ้งได้ใส่รองเท้าลูกเสือ กัดดดดดดดดสุดๆ  สงสัยลืมกัดก่อนใส่ ส่วนของตัวเอง หิ้วผ้าใบไปด้วย เลยสบายไปไม่ต้องซื้อใหม่ ซื้อกันใหม่ 4 คน ไม่เอากลับกันเลยสักคน เละมากกกกกกจริงๆ เดิผ่านไร่ข้าวโพด ทุ่มไมยราบ ทุ่งต้นอะไรก็ไม่รู้ สูงๆ เสียวงูอยู่เหมือนกัน เดินไป เดินมา มีแนวกั้นรั้วไม้ไผ่อีกต่างหาก ได้ความว่า ทำไว้เพื่อกั้นไม่ให้วัวเข้ามากินข้าวโพด เด็ดกว่านั้น ข้าวโพดปลูกไว้เพื่อกินกันเองและเลี้ยงสัตว์ ไม่ได้มีไว้ขายนะคะ โปรดทราบ เค้าาเศรษฐกิจพอเพียงกันจริงๆ อยู่ได้ด้วยตนเอง

 

ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงจุดหมาย นับว่าทำเวลาได้ดี แต่ทางทีมงานยังเตรียมอุปกรณ์ไม่พร้อม ก็ต้องนั่งรอกันไปก่อน มีให้ทานขนมปัง ไมโล กาแฟกันด้วย อิ่มหนำกันไปอีกรอบ มื้อเช้าตรู่ย่อยไปหมดแล้วเมื่อตอนเดินขึ้นมา อุปกรณ์เครืื่องใช้ จากไม้ไผ่ล้วนๆ ทั้งแก้วไม่ไผ่ ที่ิปิ้งขมปังสานไว้สำหรับวางขนมปัง จานใส่ก็คือกระบอกไม้ไผ่ผ่าซีก ตะเกียบ และที่ทาเนยก็เหลามาจากไม้ไผ่ เข้าใจคิด ใช้ของจากธรรมชาติ แต่ว่า อย่างนี้เรียกว่าตัดไม้ทำลายป่าหรือเปล่านะ ใช้ไปกี่ท่อนก้ไม่รู้  งานนี้ทุกคนได้เข้าห้องน้ำแบบธรรมชาติกันโดยถ้วนหน้า แหม ก็อยู่กันทั้งวัน ไม่เข้ายังไงไหว หามุมกันดีๆ ละกัน

 

จะบู พาไปจุดชมวิว และแสดงให้เห็นถึงที่มาของชื่อถ้ำบ่อน้ำผี ด้วยการโยนหินก้อนใหญ่ ก้อนกลาง ก้อนเล็ก ลงไปที่พื้นล้าง นับได้ 6 วินาทีทุกก้อน ก็จะได้้ยินเสียง ปัง คล้ายปืน คล้ายเสียงของหล่นน้ำ ทำให้ชาวบ้านเข้าใจว่าข้างล่างเป็นน้ำ แต่จริงๆ แล้วเปิ็นดิน เป็นซากใบไม้ที่ทับถมกัน จากนั้นทุกคนก็รับรู้โดยทั่วกันว่า ถ้าจะลงให้เร็วที่สุด จะลงได้ภายในระยะเวลา 6 วินาที แต่ขอเป็น 30-45 นาทีตามคาดการณ์จะดีกว่าค่ะ

 

พร้อมลงคู่แรกร่วมๆ เที่ยง เริ่มจับคู่ที่ พี่ปุ้ย ทีมงาน The Peak พาสองหนุ่ม ท็อป และ บิ๊กที่ดูจะฟิตสุดลงไปก่อน เพื่อเอาถุงใส่เชือกห้อยลงไปก่อน 2 หนุ่มถ่ายรูปกันอย่างเิริงร่ามาก พี่ๆ ที่ยืนเชียร์จากอีกมุมผา ยืนลุ้นกันอยู่ คู่ที่ 2 จากทีน่ากับพี่โจ กลายเป็นพี่กั้งกะพี่กุ้ง เพราะทีน่าจะไปกับไปป์ ไปเจรจาต้าอ่วยกันไว้ตอนเตรียมตัว คู่ที่ 2 พี่กุ้งกับพี่กั้งไปกับขุน ซึ่งถือว่าเป็นน้องใหม่สำหรับงานนี้ แต่เป็นมือเก๋ากับ ATV ข่าวว่า ขุนสปอยพี่กุ้งมั่กๆ ทั้งดันเชือก บีบ stop ส่วนพี่กั้งต้องทำเองหมด เอาน่า เพื่อพี่สาว แค่นี้ พี่กั้งยอมแหละ คู่ที่ 3 ทีน่า พี่โจ ไปกับไปป์ มีปลอบ ขู่ให้กำลังใจกันเล็กน้อยก่อนลง สุดท้ายทีน่าก็สู้ เยี่ยมมากกกกกก ปิดท้ายด้วย ตัวเราเอง ไปกับพี่หนุ่ย head ทีมนี้ จะว่าโชคดีหรือโชคร้ายดีล่ะ คือ พี่เค้าเก่งไง แต่เค้าก็ทำเวลาด้วย เร่งน่าดูเหมือนกัน กลายเป็นคู่ที่ลงเร็วที่สุดเลยมั้ง แต่ก็ได้รูปเยอะนะ อิอิ ต้องขอขอบคุณช่างภาพ พี่หนุ่ย และ กล้องจากพี่โจด้วยนะคะ ก่อนลงมีกรณีแย่งกล้องกันเล็กน้อย  เพราะพี่กั้งอยากได้ภาพจากข้างบนด้วย ก็เลยคิดจะให้กบไว้ถ่าย แต่อีกใจก็อยากได้กล้องไว้กับตัว พี่โจมาเป็นฮีโร่ช่วยแก่ปัญหานี้ไว้ได้ แม้สุดท้าย จะถ่ายระยะไกลจากกล้องพี่โจ้ไม่ค่อยได้ก็ตาม ลืมเดินตามไปถ่ายรูปตอนลง อย่างไรก็ดี โชคดีทริปนี้มีเพื่อนพี่หนุ่ย ชื่อพี่เอกไปด้วย เค้าถือกล้องตัวใหญ่มาถ่ายรูปเก็บไว้ด้วย เลยขอให้ช่วยถ่ายให้ซะเลย กล้องเค้าซูมได้เยอะมากกกก ก็ฝากความหวังไว้ที่ทีน่ากะออยในการตามภาพละเจ้า งานนี้

 

เริ่มลงคู่แรกร่วมๆ เที่ยง คู่สุดท้ายลงตอน 5 โมงเย็นใช้เวลากันไป เกือบ 5 ชั่วโมงสำหรับขาลง ตอนที่เราลง สวนกับคู่แรกขึ้นด้วย มองไปเห็นกำลังไต่ขึ้นอยุ่เลย พี่หนุ่ยคว้ากล้องไปจะซูมถ่าย แต่มันเล็กมากกกกก เลยไม่ได้ถ่ายไว้ ขาลง ของเรา มีปํญหาอยู่เหมือนกัน ไม่สามารถลื่นไหลได้เท่าที่ใจพี่หนุ่ยอยากให้เป็น เพราะ stopper มันใหม่ บีบยากมากกกก กว่าจะยอมเลื่อน ไม่ต้องทำ stop ผูกเชือกให้หยุดเลย มันนิ่งสนิทจริงๆ ต้องใช้กำลังในการบีบ และอาศัยแรงดึงเชือกขึ้นเพื่อส่งให้มันไหลลงมา แม้จะทำจังหวะสวยๆ ได้ไม่นาน แต่ก็มีกะเค้าบ้างนะ มองไปรอบๆ หน้าผา  ท้องฟ้าใส มีหินรูปร่างต่างๆ ให้เห็นอยู่ประปราย มีก้อนหนึ่งคล้ายผู้หญิงตรงช่วงขาเรียว ข้างๆ เป็นตุ๊กแกขนาดยักษ์ ไปอยู่ข้างกันได้ไงเนี่ย ไม่มีความกลัวอยู่เลย คงเพราะสมาธิไปจดจ่อกับการบีบ stopper ดันเชือก และ ถ่ายรูปปปปปปปปปปป

 

3 คู่หลัง ทานข้าวกลางวันข้างบนกันไปเรียบร้อยเพราะรอนานมั่กๆ แล้วเพิ่งค้นพบว่า คนข้างล่างไม่ได้เอาตะเกียบลงไป แต่ถ้าเราไม่ได้ทานข้าวข้างบนกัน ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่า มีตะเกียบให้เราด้วย มีติดตะเกียบลงไปให้ แต่คู่แรกเค้าเปิปด้วยปากกันไปแล้ว ที่น่าสงสารกว่าคือ พี่ปุ้ยทีมงาน ฝากอาหารไว้กับไปป์ คู่ที่ 3 ที่กว่าจะลงไปถึง พี่ปุ้ยก็ต้องขึ้นแล้ว แถมพอขึ้นไปก็ยังต้องคอยช่วยดึง ช่วยจัดการอีก จากช่างแซวผ่านวิทยสื่อสารเลยชักเงียบ 555 พี่หนุ่ยกะพี่ปุ้ย เค้าช่างแซวกันจริงๆ ยิ่งช่วงขุนยิ่งให้กำลังใจ (หรือกดดัน) กันใหญ่

 

เมื่อลงถถึงข้างล่าง เป็ฯบริเวณป่าหวาย มีหนามๆ เต็มไปหมด ใครลงไม่ดี มีสิทธิได้แผลเพิ่ม จากนั้นเราก็เดินไปอีกฟากหนึ่งของปล่อง เพื่อเตรียมตัวปีนขึ้นไปอีก 95 เมตร ไปถึง พี่กุ้งกับพี่กั้งเพิ่งจะเริ่มขึ้น ก้อได้ปะหน้ากันแป็บนึง ก่อนไปนั่งรอ นอนรอร่วมกันทีมที่ 3 และ 4 พี่หนุ่ยกะไปป์มีปรึกษากันว่าจะขึ้นยังไงดี ให้เร็ว ตอนแรกพี่หนุ่ยจะให้พาขึ้นไปให้หมด แล้วก้อเปลี่ยนใจเป็นให้ตามขึ้นไปเลย แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่ได้ทำ เห็นว่าจะทำให้คนข้างบนขึ้นยากกว่าเก่า สุดท้ายก็เลยได้แต่ร้องเพลงรอ คู่ที่ 2 ขึ้นไปตอน เกือบ 6 โมง ถึงประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ ครึ่ง ทีมที่ 3 ต่อเกือบ 3 ทุ่ม ปิดท้ายด้วยทีมที่ 4 4ทุ่มกว่า ใช้เวลาขึ้นเบ็ดเสร็จรวมๆ กัน 6 ชั่วโมง ลำดับการใช้เวลา (ตามความเข้าใจของตัวเอง) อันดับหนึ่ง พี่กุ้งกับพี่กั้ง เห็นว่ามีปัญหาเรื่องเชือกพันเยอะมาก เ้จ้าหน้าที่แก้ปัญหาได้ไม่ค่อยดี ทีมที่ 2 ทีน่ากับพี่โจ ด้วยเวลาน่าจะมาตรฐานอยู่ ชั่วโมงกว่าครึ่งได้ โดยมีนกแก้วพี่โจคอยให้จังหวะ ยก ก้าว ยืน และยังแมนๆ บอก ไปป์ staff ว่า จะให้พี่โจทำอะไร ยังไง ไปป์บอกมาเลย เพราะเจอปัญหาเชือกพันเหมือนกัน คาดว่าต่อเนื่องมากจากทีมที่ 2 ของเราเลยโชคดีหน่อย ไม่เจอปัญหานั่นแล้ว แต่เจอพี่หนุ่ยคอยกดดัน เอ้ย ให้กำลังใจให้ขึ้นไปพร้อมๆ กัน จังหวะเดียวกัน พี่คะ ความสูงต่างกันขนาด กบขึ้น 3 ครั้งได้เท่ากับพี่ครั้งเดียวเอง ให้เวลาหายใจ ชมวิวยามค่ำคืนกันบ้าง งานนี้ พี่หนุ่ยบอกผิดคอนเซป มันต้องมืดระหว่างทาง แต่ของเรามืดตั้งแต่ยังไม่ขึ้น

 

รออยู่ข้างล่าง ร่วม 4 ชั่วโมง ก่อกองไฟ ไล่ยุงไป 2 กองใหญ่ คุยนู่น คุยนี่ จนไมู่้รู้จะคุยอะไร เลยเงียบนอน มองฟ้าผ่านต้นไม้สูง ชิวๆ มืดดีจริงๆ ข้างใต้ แต่ก็ยังพอมองเห็น ดาวลอดต้นไม้บ้าง มีค้างคาวบินตัดหน้าให้เห็นบ้าง พี่กั้งมาเฉลยตอนหลังว่า มีกดดันพี่กุ้งว่า ต้องขึ้นนะ อยู่เฉยไม่ได้ ไม่งั้นกบไม่ได้ขึ้น กบมันรออยู่ข้างล่าง มืดๆ นะ อิอิ แบบว่า อาศัยแรงฮึดรักน้อง หรือ ไม่อยากห้อยต่องแต่งทั้งคืนก็ไม่รุ้ แม้จะร้องหารอกอยู่ตลอด สุดท้ายก็พาตัวเองขึ้นไปจนถึงที่ทีมงานจะให้ความช่วยเหลือได้ ตอนแรกคิดว่า ช่วงปีนผา ด้วยจังหวะ ยกมือขวาขึ้นพร้อมเท้าซ้าย แล้วยกขาขวามาให้เท่ากัน ยืดตัว ยืนขึ้น จะยากสุดแล้ว แต่ช่วง 5 เมตรสุดท้าย โหดกว่า ปลด safety ที่ขาไปเรียบร้อบ ทางดูเหมือนจะปีนได้ แต่ก้าวไม่ค่อยถึง สุดท้ายต้องเหยียบเท้าพี่หนุ่ยบ้าง เหยียบเข่าบ้าง ดันตัวขึ้นไป พี่หนุ่มกํอจับเชือกลากขึ้น แรงเยอะจริงๆคะพี่ งานนี้ ขึ้นไแล้วก็มีแปะมือ hi 5 กันด้วย ประหนึ่งว่า ทำสำเร็จ ก็ถ้าไม่ได้พี่ช่วย ก็คงค้างอยู่ตรงนั้นเหมือนกันคะ เข้าใจแล้วว่า ทำไม พี่หนุ่ยพาสาวเข้าป่า แล้วถึงมีสาวติดใจ หุหุ จริงๆ ก้คงหมายถึงทีมทุกคนเลยนั่นแหละ โดยเฉพาะพี่กุ้งกับทีน่าที่ได้รับความช่วยเหลือในการ ดึง ลากขึ้นมาด้วย

 

ขึ้นมาได้ก็มีเสียงปรบมือต้อนรับ พร้อมคำชมว่า ขึ้นเร็วใช้ได้ น่าจะไม่ถึงชั่วโมง แล้วยังมีแรงเดินไปที่จุดรอเลย คุยได้ด้วย เหนื่อยนะนั่น

 

ดื่มน้ำ เก็บอุปกรณ์ เดินลงเขากันด้วยบรรยากาศ สบายๆ ในคืนพระจันทร์เกือบเต็มดวง มีดวงดาวให้เห็น ท่ามกลางทะเลหมอก เสียงสัตว์ร้องเรไร ถึงหมู่บ้านมูเซอ ไปนั่งรอทีมงานเก็บของ check stock ทานข้าวไข่เจียว ยำปลากระป๋อง ตอนแรกนีกว่าชาวบ้านทำ มองเข้าไป อ้าว พี่หนุ่ยทำ แรงเหลือเฟือจริงๆ ยิ่งกว่า นั้น พี่เค้ายังเป็นคนขับรถกลับเข้าปายอีกร่วม 2 ชั่วโมงด้วย ต้องขับช้า เพราะมีหมอก แต่ผีมือการขับรถพี่หนุ่ยก็เล่นเอาพี่กุ้งปล่อยของเลยทีเีดียว ลงจากรถได้ วิ่งเข้าห้องไปเลย ตอนแรกนึกว่าจะต้องเคลียร์เงิน อาศัยว่าสนิทกันเลยค่อยโอนไปทีหลัง แต่ถ้าให้เคลียร์จริงก็มีมึนๆ นะ

 

งานนี้ตอบแทนเป็นสินน้ำใจกันไป ให้ทิปด้วยเงินจากบิ๊ก ท่าทางจะเป็นคนเดียวที่พกเงินเยอะอยู่ กะไปซื้ออะไรในป่าจ๊ะ ถึงห้อง อาบน้ำ สระผม โดดลงแช่น้ำร้อนที่ไม่ค่อยร้อนแล้วแป็บนึง นอนหลับเป็นตาย แต่ตอนเช้าก็ต้องลุกเพื่อเตรียมตัวกลับกรุงเทพ ดีนะได้แช่น้ำร้อนตอนเ้ช้าอีกรอบ ค่อยสบายหน่อย ขึ้นไป อาหารเช้าพร้อมแล้ว ได้ออย service อีกเช่นกัน สมเป็น producer ดูแลทั่วถึงจริงๆ เห็นว่ารอจนถึง ตี 2 มีโทรไปถามที่บริษัทด้วย น่ารักจริงๆ

 

จากตอนแรก ว่าจะแวะเที่ยว สุดท้าย ทานข้าวเท่านั้น ที่เหลือ พุ่งตรงกลับกรุงเทพ นะ ก็ออกสายอะนะ ออกจากปาย เกือบ 11 โมง ถึงกรุงเทพ ถึงบ้าน ร่วมเที่ยงคืน ระหว่างทางเห็นน้ำเอ่อท่วมถนนแถวนครสวรรค์ด้วย รถต้องลุยมา ดีนะลุยได ทริปนี้ โหด มัน ฮาจริงๆ ขอบคุณสมาชิกร่วมทริปทุกคน ทั้งที่ร่วมผจญภัย และไปกันแบบชิวๆ พี่กุ้ง พี่กั้ง ทีน่า พี่โจ ท็อป บิ๊ก โป่ง หวาน และออย

 

ใครจะไปเที่ยวปาย นึกถึง พริบตา ที่พักสบาย มีออนเซ็นส่วนตัว

ใครชอบกิจกรรมลุยๆ แนะนำ The Peak ถ้ากิจกรรมโหดจริง คุณเจอทีมนี้แน่ พี่หนุ่ย พี่ปุ้ย และไปป์

 

22 – 25 ต.ค. 53

งบประมาณ กิจกรรม 6500 ทิป 1000 กองกลาง 2000 บาท ที่พัก (3คน 2คืน) 1700 บาทรวมเป็น 11200 บาท

 

ทางลาดชัน

 

ครึ่งทาง

 

ผ่านไร่ข้าวโพด

 

 

อุปกรณ์กินข้าว จุดทำกับข้าว

 

รวมตัว ณ จุดชมวิว ถ้ำน้ำบ่อผี ขาดทีน่า ยืนอยู่ข้างใน

 

 

โรยตัว ด้วยความสูง 200 เมตร

 

ล็อบบี้ที่ัพัก


Categories