Ras's Blog

ข้างหลังภาพ The Musical

Posted on: August 20, 2008

ข้างหลังภาพ จากหนังสือ สู่ภาพยนตร์ มาสู่ละครเวที เดอะ มิวสิคัล จะออกมาเป็นรูปแบบไหน
 
นพพร หนุ่มบี้ อายุ 22 กำลังมีชื่อเสียง รูปร่างหน้าตา เข้าที
คุณหญิงกีรติ แพท สุธาสินี อายุ 35 สง่า เสียงร้องดี การแสดงหายห่วง
เมื่อพระนางคู่นี้มาเจอกัน คุณเชื่อในความรักต่างวัยไหม
 
ร่วมด้วยนักแสดง ฝีมือดี เสียงร้องดี เช่น คุณโกวิท กับบทท่านเจ้าคุณ และนวล ต้นห้อง แสดงโดยรัดเกล้า
 
เปิดเรื่องตามบทประพันธ์ด้วยนพพรกำลังดูรูปภาพทิวทัศน์ เป็นรูปน้ำตกในป่าฤดูร้อน มีเงาของคนสองคนยืนคู่กันอยู่ ขณะที่ภรรยาสาว ปรีเดินเข้ามาทักว่าได้รูปมาจากไหน ดูไม่สวยเลย แต่ปรีอาจดูไม่เป็นก็ได้ นพพรบอกว่า เพื่อนพี่ให้มา แต่ ปรี จำไว้นะ ภาพบางภาพ แต่ละคนเห็นความสวยไม่เหมือนกันหรอก จากนั้นนพพรก็เล่าเหตุการณ์ข้างหลังภาพให้เราได้รับรู้กัน โดยร้องเพลง ภาพแห่งความหลัง ซึ่งถือว่าเป็นเพลงหลักของเรื่องนี้ได้เลย ร้องเป็นเพลงเปิด และร้องเป็นเพลงปิด ด้วยอารมณ์ที่แตกต่าง ประทับใจกับเพลงนี้มาก จากตอนแรกเฉยๆ พอมาดูแล้วอินเลย
 
ข้าพเจ้าเดินทางมาศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่นได้ปีกว่าแล้ว ขณะที่บ้านเมืองกำลังเปลี่ยนแปลงมาเป็นประชาธิปไตย… ฉากเปิดมาแสดงถึงวัฒนธรรม งานเทศกาลมากมายที่ประเทศญี่ปุ่นกำลังมีอยู่ในขณะนั้น นพพรวิ่งอย่างเร่งรีบเพื่อไปรับ ท่านเจ้าคุณเพื่อนของพ่อ ที่เดินทางมาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับคุณหญิงกีรติ หญิงสาว สวย จากตระกูลสูงศักดิ์ ที่จำต้องแต่งงานด้วยความจำเป็น และเพื่อความมั่นคงของชีวิต
 
การพบกันครั้งแรกของนพพร กับ คุณหญิงกีรติ พบกันขณะที่นพพร วิ่งตามหาคุณหญิงที่ใส่ชุดสีนำเงินลายจุดซึ่งพลัดหลงจากกลุ่ม ภาพหยุดนิ่ง แสดงถึงความตะลึงในความงามของนพพรที่มีต่อคุณหญิง ก่อนจะเข้าสู่ภาวะปกติ
 
มีการจัดงานเลี้ยงต้อนรับท่านเจ้าคุณกับคุณหญิงขึ้น ภายในงานมีการพนันถึงอายุของคุณหญิงโดยกลุ่มเพื่อนนพพร ซึ่งนพพรก็แอบทายกับเขาด้วย 26 24 22 มีการกล่าวชื่นชมความงาม ขณะเดียวกันก็มีเสียงเล่าลือว่า ทำไมหญิงสาวสวย เช่นคุณหญิงถึงแต่งงานกับท่านเจ้าคุณ แต่นพพรมิได้ใส่ใจ มีการดื่มสาเกเพื่ออวยพรคู่แต่งงาน นพพรชวนคุณหญิงคุยแล้วเผลอบอกเรื่องเดาอายุกัน คุณหญิงถามคิดว่าเท่าไหร่ นพพรคิดว่า 26 คุณหญิงบอกไม่ใช่ นพพรจึงบอก 25 จริงๆ ด้วย แต่คุณหญิงบอกว่า 35 จ๊ะ แต่ก็ขอบใจนะที่ทำให้ฉันรู้สึกอ่อนลงไปถึง 10 ปี นพพรทำสาเกหก คุณหญิงจึงช่วยเช็ดให้ เห็นท่าทางและสายตาแล้ว สื่อมาก สื่อมาก นพพรกำลังหลงคุณหญิงอย่างแรง 
 
นวล ต้นห้องของคุณหญิง คอยเตือนว่า คุณหญิงทำสิ่งที่ถูกแล้ว ความสุขจะเกิดจากการได้รับความยอมรับของสังคม การเป็นที่นับหน้าถือตา อยู่อย่างมีเกียรติ ย้ำออกมาเป็นเพลงให้คุณหญิงตระหนัก เพลงนี้ร้องประชันกันระหว่างแพท กับรัดเกล้า ก็เพราะดี แบบเรียบ เรียบ ไม่ได้แข่งกันโชว์ ชอบทำนองเพลงนี้จังเลย น่าทำขายเป็นเวอร์ชั่นละครเวทีเนอะ
 
ความสัมพันธ์ของคุณหญิงกับนพพร ดูจะพัฒนากันมากขึ้น ไปเที่ยวด้วยกันตลอดเพราะท่านเจ้าคุณไม่ค่อยว่าง จึงมักให้คุณหญิงไปเที่ยวกับนพพร ยิ่งเป็นที่ผิดสังเกตของนพพรว่า ทำไมคู่แต่งงานใหม่ถึงห่างเหิน และยิ่งห้ามความรู้สึกที่อยากทำให้คุณหญิงมีความสุขไม่ได้ พาไปเที่ยวงานเทศกาล ให้คุณหญิงได้ใส่ชุดกิมมโน ตัวชุดเป็นสีชมพูเหลือบๆ ดูสวย อ่อนหวาน เสริมด้วยผ้าสีสวยหวานที่พันรอบเป็นสายรุ้งอยู่เบื้องหลังชุดนั้นเอง พาไปนั่งเรือ พายเรือเล่น สอนร้องเพลงพื้นบ้านของญี่ปุ่นที่แปลเป็นไทย เป็นเพลงรักแม้มีอยู่จริง ร้องให้ฟัง แล้วก็ผลัดกันร้อง น่ารักดี มีสะพานหินอยู่กลางเวทีและคู่อื่นๆ มาพายเรือเล่นเหมือนกัน ประหนึ่งคู่รักกำลังออกเดทเลย ถึงแม้จะเป็นฤดูร้อน แต่ตกกลางคืนอากาศก็ค่อนข้างเย็น นพพรกลัวคุณหญิงจะหนาว จึงเอาผ้าพันคอตัวเองมาคลุมเท้าให้ พร้อมบอกว่า "ในคืนที่เย็นเช่นนี้ ขอให้ผมได้เป็นผู้มอบไออ่นให้แก่คุณหญิงนะครับ" ซึ้ง ซึ้ง ซึ้ง ได้อีกนะจ๊ะ นพพร Wink
 
ทุกครั้งที่นพพรมาส่งคุณหญิงจะลงท้ายว่า คุณหญิงของผม ขณะที่คุณหญิงก็จะลงว่า เด็กดีของฉัน ฟังแล้ว หวานนะเนี่ยะ แม้จะฟังดูเป็นไทยสมัยก่อน ติดภาษาเขียนนิดๆ แต่เอาน่า ได้ใจละกัน
 
นวลห่วงชื่อเสียงคุณหญิงจึงออกมาเตือนให้นพพรอย่าพาคุณหญิงเที่ยวดึกดื่น มันจะดูไม่ดี แต่นพพรไม่เชื่อ เถียงว่า ผมอยากทำให้คุณหญิงมีความสุข ไม่ได้คิดจะทำเรื่องไม่เหมาะสม แต่นวลว่า คุณหญิงเธอมีความสุขอยู่แล้ว ในเมื่อเธออยู่ในสังคม ได้รับการยอมรับ นับหน้า ถือตา แต่นพพรว่า ไม่จริง คุณหญิงยังไม่ได้มีความสุข แต่นวลยังคงยึดมั่นในความเชื่อของตัวเอง ขณะเดียวกัน นพพรก็ถูกเพื่อนๆ แซวที่ไม่ค่อยได้ไปเรียน มัวแต่พาคุณหญิงเที่ยว นพพรโมโหทีเพื่อนพูดในเชิงไม่ค่อยดี แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเพื่อนนำจดหมายจาก ปรี คู่หมั้นสาวชาวไทยที่ได้หมั้นหมายกันไว้ก่อนมาเรียน แต่เขาก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้กับคุณหญิงเพราะคิดว่าไม่จริงจังอะไร เป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่จัดการ (ทั้งๆ ที่ตัวเองพรำถามความรู้สึกของคุณหญิง ทีมีต่อท่านเจ้าคุณ ทั้งๆ ที่ตนเองก้อดูแลคุณหญิงเต็มที่ในแบบที่เกินธรรมดา) และทุกครั้งที่พยายามคาดคั้นขอคำตอบว่า ทำไมถึงแต่งงานกับเจ้าคุณ คุณหญิงก็จะเลี่ยงไม่ตอบ
 
คืนหนึ่งในงานเลี้ยง นพพรจึงพาเพื่อนสาวมางานและเต้นรำด้วย แสร้งทำเป็นไม่สนใจคุณหญิง ก็งอนบ้างนิ จะเป็นไร พอคุณหฺญิงถาม ก็บอกรอคู่เต้น แล้วก็เต้นโชว์ให้ดู คุณหญิงจึงเต้นรำกับท่านเจ้าคุณ แต่คุณหญิงรู้สึกไม่ค่อยสบายจึงขอตัวออกไปสูดอากาศข้างนอก นพพรเห็นดังนี้น รีบวิ่งตามออกไป แต่ไปเจอท่านเจ้าคุณ ที่ตำหนิว่าไม่ควรทิ้งคู่เต้นไว้กลางฟลอร์ นพพรกล่าวขออภัย และขออภัยล่วงหน้า หากอาจทำอะไรที่ไม่เหมาะสมลงไป คุณหญิงเดินออกมาพบทั้งคู่ เจ้าคุณปล่อยให้ทั้งคู่ได้คุยกัน และให้นพพรไปส่งคุณหญิงด้วย นพพรถามคุณหญิงว่า เราจะมีโอกาสได้เต้นรำด้วยกันไหมครับ "สักวัน นพพร สักวัน เราจะได้เต้นรำด้วยกัน"
 
วันต่อมาเดินทางไปมิตะเกะ เพียง 2 คน คือ นพพร และคุณหญิง เพราะท่านเจ้าคุณติดงาน แต่ก็ทิ้งท้ายไว้เมื่อคืนว่า หนีกันไปแต่เช้าเชียวนะ 
 
เปิดมาด้วยบรรยากาศของป่าฤดูร้อนที่มีใบไม้เป็นสีส้มๆ และน้ำตกที่น้ำไหลลงมาเป้นชั้น ไหลลงเวทีเป็นลำธาร ไหลลงไปเลย (ช่วงนี้ คงซ้อมกันน่าดูเพื่อกะจังหวะน้ำให้พอดี นักดนตรีครั้งนี้ไม่เห็นหัวเลยเพราะมีผ้ามาบังไว้) ที่นี่เองที่คุณหญิงยอมเล่าเรื่อง สาเหตุที่แต่งงาน ทั้งๆ ที่ไม่ได้รัก แล้วก็ถามกันว่า ถ้ามีรักแล้วจะเป็นยังไง บรรยายความรู้สึกกันไป กับเพลงระบายความฝัน เต้นรำกันไป มีเต้นรำ เตะน้ำในลำธารด้วย ลีลาดี มีท่าทางน่ารัก ทำท่าตามกันด้วย ชอบ ชอบ ชอบ คล้ายกับเป็นการสารภาพรักกันเลย ดูมีแรงดึงดูดคนทั้งคู่เข้าหากัน รู้สึกว่าจะใช้เพลงคำว่ารัก ซึ่งมีทำนองแบบเดียวกันด้วยนะ คุณหญิงพยายามจะเปลี่ยนอารมณ์โดยให้นพพรไปหยิบดอกไม้ให้ แต่กลายเป็นว่ายิ่งสร้างบรรยากาศ เพราะนพพรลื่นลงมาล้มทับคุณหญิง ตาต่อตา ใจต่อใจ ท่านี้ จังหวะดีมากๆ ขนาดเป็นละครเวทีนะเนี่ย คุณหญิงต้องรีบลุกขึ้น หลบไป นพพรอดรนทนไม่ไหว สารภาพว่ารักคุณหญิง แล้วดันตัวคุณหญิงไปติดต้นไม้พร้อมกับก้มลงจูบ ภาพนี้นี่เองเป็นที่มาของข้างหลังภาพ คุณหญิงขอให้นพพร ตั้งสติ เราไม่ได้มีกันแค่ 2 คน เราไม่ได้อยู่ที่มิตะเกะตลอดไปนะ นพพรไม่สนใจ คาดคั้นถามความรุ้สึกของคุณหญิง แต่ฝนตกลงมา ทั้งคู่จึงต้องรึบหลบฝน แล้วกลับเข้าตัวเมืองเพื่อจะพบว่า ทั้งคู่ต้องจากกันแล้ว เพราะท่านเจ้าคุณมีงานด่วน ต้องเดินทางกลับเมืองไทย
 
พัก 15 นาที ให้ทีมงานได้เช็ดเวทีให้แห้ง อิอิ
 
ฉากท่าเรือ สวยดีนะ มีลัก มีเรือใหญ่จริงๆ มีช่วงเวลาที่นพพรกับคุณหญิงได้รำลากันตามลำพัง นพพรสัญญาว่าจะเขียนจดหมายไปหา และถามหาคำว่ารักจากคุณหญิง ขณะที่คุณหญิงไม่เอ่ย แต่ขอมอบผ้าพันคอไว้แทนตัวคุณหญิง เมื่อต้องแยกกัน แต่การติดต่อกันก็ยังคงอยู่ (ใช้เพลงคำว่ารักร้องโต้ตอบกัน) จนเวลาผ่านไป นพพรเริ่มตัดใจเมื่อได้รับคำว่ารักจากคุณหญิง และห่างไป ผ่านไป 6 ปี ท่านเจ้าคุณเสียชีวิตแล้ว และได้บอกให้คุณหญิงทำตามทีใจต้องการได้แล้ว ยังไม่สายเกินไป ต้องขอบใจที่เธอเป็นภรรยาที่ดีตลอดมา คุณหญิงเริ่มวาดรูปอีกครั้ง และแน่นอนรูปที่วาดก็คือ รูปข้างหลังภาพ ขึ้นให้คนดูเห็นเป็นจอใหญ่เลย ภาพแห่งความหลัง
 
นพพรเดินทางกลับถึงเมืองไทย คุณหญิงสวมชุดน้ำเงินลายจุดไปรับด้วย แต่ไม่มีโอกาศได้คุยกัน และได้เห้นว่ามีสาวน้อยมารับนพพรด้วย ได้รู้ความจริงว่า สาวน้อยคนนั้นคือใคร เมื่อนพพรมาเยี่ยมที่บ้าน เป็นคู่หมั้น และคนที่กำลังจะแต่งงานกัน คุณหญิงแปลกใจที่นพพรไม่เคยเอ่ยถึงเลย แต่นพพรแจ้งว่าคิดว่าเป็นเรื่องไม่จริงจัง แต่ผมก็ตัดสินใจแต่งงานด้วย
 
"ทำไม นพพร นพพรที่ฉันรู้จักไม่เป็นอย่างนี้ นพพรจะต้องมีความรัก ทำไม"
 
"เพราะผมเคยรัก และรักนั้นทำให้ผมเจ็บปวด ผมเคยทุ่มเท เคยทำทุกอย่างเพื่อความรักครั้งนั้น แต่มันก็จบ ผมตั้งปณิธานไว้ว่า จะไม่รักใครอีก" พร้อมกับเพลง เคยรักเคยเฝ้าแต่รัก เคยเฝ้าแต่เคย…ที่สุดใจฉันต้องใจสลาย…ที่สุดใจฉันต้องตายทั้งเป็น…. ที่บรรยายความรู้สึกทั้งหมดของนพพร เด็กหนุ่มอารมณ์ร้อน ผู้ต้องใช้คำพูดพิสูจน์การกระทำ คุณหญิงจึงได้แต่แสดงความยินดีกับงานแต่ง และฉลองให้ด้วยสาเก ฉากนี้เศร้าได้อีก เมื่อนพพรทำสาเกหก(อีกแล้ว) แต่ไม่ยอมให้คุณหญิงช่วยเช็ดให้ แต่กลับทำเอง และเมื่อบอกลาจากกัน คุณหญิง เอ๋ยว่า เด็กดีของฉัน แต่นพพรกล่าวเพียงว่า โอยาซิมินาไซ ครับคุณหญิง คุณหญิงเจ็บปวดมาก เมื่อนพพรลับไป เธอร้องไห้เสียใจ ปานใจจะขาด และล้มป่วยลงในที่สุด ส่งอารมณ์กับเพลงอะไรไม่รู้ แต่เศร้าจัง
 
เปลี่ยนอารมณ์กันนิกกับความเป็นไปของพื่อนๆ ทั้งสามของนพพร และเหตุการณ์บ้านเมืองต่างๆ มีล้อบรรหาร ตอนจับมมือกับผุ้นำด้วย ตัวเล็กสุด ทำเป็นย่อตัว อีกทีก็การเลือกตั้งของทักษิณที่มีการชูมือ เชื่อว่ามีอีก แต่ไม่รู้เท่านั้นเองว่าล้อเลียนอะไร
 
นวลเป็นห่วงคุณหญิง จึงมาตามนพพรให้ไปเยี่ยม นพพรแปลกใจ ครั้งหนึ่งนวลเคยห้ามไม่ให้ตนเข้าใกล้ แต่ครั้งน้กลับมาเรียกเขาไป นวลสารภาพว่ารู้แล้วว่า ความสุขของคุณหญิงอยู่ที่ไหน ขอร้องให้นพพรไปเยี่ยมคุณหญิงด้วย เพราะคุณหญิงเพ้อหาแต่คุณ ทุกครังที่มีคนมาเยี่ยมก็จะถามว่านพพรมาเยี่ยมฉันเหรอ แต่ห้ามไม่ให้ใครบอกหรือตามนพพร ฟังดังนั้น นพพรรีบไปหาคุณหญิงในทันที
 
เมื่อรู้ว่านพพรจะเข้ามาเยี่ยม คุณหญิงขอแต่งตัวให้สวยก่อน นพพรเข้ามาเยี่ยม สวัสดครับคุณหญิง ผมมาด้วยความคิดถึง และจะหมั่นมาเยี่ยมบ่อยๆ ตอนนี้ไม่มีอะไรมากั้นเราแล้ว แต่คุณหญิงกลับดุนพพรว่าพูดจาอย่างนี้ได้อย่างไร เธอไม่ใช่ของฉันแล้ว ว่าแล้วก็หยิบภาพวาดให้เป็นของขวัญ "ขอมอบภาพนี้ให้เพราะภาพนี้มีความหลัง ที่มาจากหัวใจ เป็นที่ๆ นพพรซ้อนขึ้นมา ความรักผมเกิดที่นี่ คุณหญิงบอก ความรักของเราต่างหากนพพร ความรักของเรา แต่ความรักของเธอเกิดที่นั่น จบที่นั่น แต่ของฉันยังคงอยุ่" ก่อนจะสิ้นลมหายใจ ให้นพพรได้กล่าวตัดพ้อ ในเพลงภาพแห่งความหลังอีกครั้ง กับช่วงสุดท้าย …เมื่ออีกคนยังหายไป แต่อีกคนนั้นหายใจ ด้วยความอาลัยอยู่เสมอ
 
ฟังแล้ว หัวใจจะสั่น น้ำตายังคงไหลต่อเนื่อง ทั้งแพท ทั้งบี้ส่งต่ออารมณ์กันได้อย่างดี ส่งต่อมาถึงคนดูด้วย ประทับใจกับละครเวทีเรื่องนี้นะ อาจจะไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ ให้ฮือฮา แต่ละเมียดละไม ตามแบบฉบับของบทประพันธ์ ความสวยงามและความกลมกลืนของฉาก ความไพเราะของบทเพลง ร้อยเรียงกันได้เป็นอย่างดี แต่ถ้าใครไม่ชอบแนวเรียบง่าย อาจมีเบื่อได้
 
บทส่งท้าย นพพรออกมาอีกครั้งกับฉากที่เหมือนกับตอนต้นเรื่อง ส่งปรีมาคุยกันต่อ ย้ำถึงข้อความที่ต้องการจะสื่อ จำไว้นะปรี แต่ละคนมองภาพความสวยไม่เหมือนกัน (ประมาณนี้นะ ไม่เป๊ะหรอก) ก่อนจะบอกประโยคเด็ดของเรื่องว่า คุณหญิงเร่มหมดแรงไม่มีเสียง จึงขอกระดาษกับปากกา เพื่อจะเขียนให้ผมว่า ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจ ที่ฉันมีคนที่ฉันรัก พร้อมกับเพลง ภาพแห่งความหลังอีกครั้งหนึ่ง
 
วันอาทิตย์ที่ 17 ส.ค. รอบ 19.30 น. รอบซ้อมใหญ่แบบเต็มรูปแบบ ขอบคุณเพื่อนฝนที่ชวนเรามา ถึงแม้ว่า ตั้งใจจะให้เราไป ชั้น 38 เป็นเพื่อนก้อเถิด ขอบใจหลายๆ จ้า เจอกันอีกครั้งรอบวันจริง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Categories

%d bloggers like this: