Ras's Blog

ความพยายามครั้งที่ 7 ของ โน้ส อุดม แต้พานิช

Posted on: February 19, 2008

Stand Up Comedy ครั้งที่ 7 ของโน้ส อุดม แต้พานิช

ไม่เคยดูโน้สเล่นสดๆ มาก่อน ความพยายามครั้งแรกๆ เคยไปต่อคิวซื้อบัตรที่สยาม แต่ว่าไม่ได้ ตั๋วเต็มซะก่อน จากนั้นไม่เคยคิดไปดูอีกเลย ดูแผ่นตลอด แต่ครั้งนี้ พี่สาวอยากดู ก็เลยจอง ได้ที่นั่งดีใช้ได้ ต้องขอขอบคุณเพื่อนพี่ที่จองให้ด้วยค่ะ

การแสดงครั้งนี้แสดงตลอดทั้งเดือนกุมภาพันธ์ ณ โรงภาพยนตร์สกาลา ทุกวัน เสาร์-อาทิตย์มีสองรอบ ต้องรักษาเสียงกันน่าดู เวลาการแสดงกว่า 3 ชั่วโมง มีการหันนาฬิกาจับเวลามาให้ดูด้วย ว่าถ้าไม่ถึงเลข 3 จะไม่เลิก อย่าคิดว่าเราจะหยุดอยู่แค่นี้ ผมไม่ได้พูดมาตั้ง 5 ปี คนดูก็ต้องฟังผมให้คุ้มหน่อยนะครับ

หน้างาน มีร้านอุดม ขายสินค้าสารพัด โดยมีโลโก้เป็นรูป โนส เป็นลายเส้น น่ารักทีเดียว ถ้าใครอ่านหนังสือโน้สก็คงจะคุ้นๆ มีมาสคอทเป็นรูปหน้าโนส ตัวเป็นสุนัขด้วย พี่สาวบอกว่า อันนี้เหมือนกับนักพูดคนหนึ่ง อารมณ์ประมาณ ได้แรงบันดาลใจมาอะ มีเสื้อยืดคกลมลายน่ารักดี ปลอกหมอน สมุดโน้ต ร้องเท้ากระเป๋า หมอน ที่ติดตู้เย้น รูปลักษณ์ชวนน่าเก็บสะสม แต่ราคาไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่ เลยเบนไปซื้อหนังสือ ลดราคาแบบไม่อาย พี่กั้งเป็นคนซื้อ กบช่วยถือ และช่วยอ่าน อิอิ เป็นหน้างานที่ลงทุนและหาเงินได้ดีทีเดียว

นอกจากนี้ยังมีตู้ คล้ายตู้สติกเกอร์ แต่เป็นตู้ที่ให้เข้าไปบันถึงฝากข้อความและหน้าตาถึง โน้สอุดม มีปุ่มให้กดบันทึก แต่มองไม่เห็นลำโพงเลย ส่งแม่เข้าไป กดอัดให้ “ยายมาดูโน้สนะจ๊ะ” โหย ยายเลยหรอแม่ขา ปรากฏว่าพอเค้าไปในโรงหนัง มีภาพจากตู้ขึ้นหน้าจออยู่ เสียงนะไม่ได้ยินหรอก แต่ภาพนะเต็มๆ คาดว่าจะเป็นภาพตั้งแต่ยังไม่ต้องกดอัดด้วยซ้า เพราะฉะนั้นใครเตรียมตัว เสริมสวย หรือ จิ๊จ๊ะก่อนกดอัดก็เห็นหมดนะแหละ 555 โดนกันไปคนละดอก มีการตัดต่อ shot เด็ดมาให้ดูด้วย ประมาณว่า ส่องกระจกเสริมสวย หรือ จุ๊บโชว์โน้ส ซะงั้น ออกแนวน่ารัก ก็คุณพ่ออุ้มลูกสาวให้ฝากข้อความ แต่ว่า เห็นหน้าคุณพ่ออย่างเดียวนะ

สักพักที่ 500 บาท ก็เดินขบวนพร้อมหมอนอิงเข้ามานั่งตามขั้นบันได้ ตอนแรกบอกพี่กั้งว่าจะนั่งแบบนี้ไหม แต่หลังจากมาดู คอนเสิร์ตเพลงหนังค่ายจีทีเอช พี่กั้งก็ยอมแพ้ บอกว่า ขนาดนั่งเก้าอี้ยังจะแย่ถ้าให้นั่งพื้นต้องตายแน่ๆ ก็เลยได้มานั่งเก้าอี้กันอย่างนี้ ที่เก้าอี้ก็ตกแต่งด้วยผ้าคลุมเก้าอี้ลายโนส อุดม คิดว่าเค้าเปลี่ยนเก้าอี้ให้นุ่มและใหม่ขึ้นด้วยนะ ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า

ออกมาแล้วครับท่าน โน้ส อุดม เสื้อยืดแขนยาวสีเขียวแปร๋น กางเกงดำ ร้องเท้าสีชมพู หมวกสีแดง สีสันได้ใจจริงๆ “หากพวกเรากำลังสบาย จบปรบมือพลัน” มาแล้วคร้าบ มุกนี้

อ้อ มีเก้าอี้สีเหลืองวางอยู่กลางเวทีด้วย ลุงโน้สเค้าบอกว่า เค้าต้องขออภัยทีไม่อาจจะ stand up ได้ตลอด เพราะอายุอานามก็ใกล้เลข 4 แล้ว ว่าแล้วก็ทักทายกับบรรดาดาราที่มาดู ได้แก่เบนซ์ พรชิตา จริง ป๊อบ อารียา ก็มานะ ทำไม ไม่ทักจ๊ะ อิอิ พร้อมบอกว่ามี กอล์ฟ ไมค์ มาดูเค้าด้วย พอบอกไปเท่านั้นแหละ คนดูไม่สนใจเค้าเลย ไปดูกอล์ฟ ไมค์กันหมด ทั้งยังสารภาพว่า พวกศิลปินคู่ๆ ดังคู่ เนี่ย เค้าจำไม่ค่อยได้ว่าใครเป็นใคร ต้องเรียกเป็นคุ่เท่านั้น

เพลงสรรเสริญ เสียงร้องของ ติ๊ก ชิโร่ ร้องได้ใจมากๆ ว่าแล้วก็พูดถึงติ๊ก บอกว่าตนเอง เป็นหยื่อในการฟังเพลงใหม่ของติ๊ก ต้องออกความคิดเห็นให้ฟังด้วย ขณะที่ปล่อยให้โน้สฟังเพลงไป เจ้าตัวก็ไปถ่ายทำภาพยตร์อยู่ข้างบน ความหมายคือ ไปถ่ายหนักครับผม โน้ส ว่าคุยกะ ติ๊ก 15 นาที ยังไม่รู้เลย ว่าต้องการจะคุยอะไร ก็เมาท์เพลงไปเรื่อย

พูดถึงว่า ชิวิตนี้ อยากรู้จัก อยากเจอ โน้สอยากเจอ กบว. อยากรู้ว่าเค้าเป็นคนยังไง เรียนที่ไหน ใช้ชีวิตยังไง ถึงเลือกที่จะตัดซีนแต่ละซีน เช่น ภาพวาดแวนโก๊ะกำลังสูบไปป์ ก็เบลอตรงไปป์ หรือเบอร์ภาพชิซูกะกำลังอาบน้ำ เพราะว่าคมช. ก็ยังรู้ว่ามีใครบ้าง มีกี่คน ครม. ก็รุ้ กกต. ก็รู้ แล้วกบว. ละ อีกคนที่อยากรุ้จัก อยากเจอ อยากกุมมือ ก็คือ คนที่ sms ว่า ลำปาง หนาวมาก ประมาณว่า คนคนนี้ต้องไม่มีเพื่อนคุย ไม่มีครอบครัว ถึงต้องการสื่อสารแบบนี้ มุกนี้นำไปใช้เป็นระยะ ตลอดการพูด อยากรู้จักคนที่เขียนตามฝาห้องน้ำ น่าสนใจ น่าศึกษามาก เพราะหลายๆข้อความมีความต่อเนื่องกัน โต้ตอบกัน คำที่เขียนจำไม่ได้แล้ว รู้แต่ตอนที่โน้สบอก โหย คิดได้ไง เจ้าบท เจ้ากลอนสุดๆ เลย

รักแรกมันแยกยาก รักมากมันยากแยก รักเธอเป็นคนแรก ถ้าจะแยกมันคงยาก คิดว่าเป็นหนึ่งในกลอนที่ใช้นะ ไปเจอในพันธ์ทิพย์อ่ะ

ว่าแล้วก็พูดถึงสิ่งแวดล้อมรอบตัว เรื่องเพื่อนบ้าน คู่สามีภรรยา ทะเลาะกัน(ย้ายอยู่ได้ ย้ายแล้วใครจะไปหาเจอ) ศาลเจ้าแม่กวนอิม(สวดมนต์เพลงเจ้าแม่กวนอิมที่ได้ยินปุ๊ป ก็ใช้เลย) รถรับซื้อมอเตอร์เก่าๆ ปัมน้ำเก่าๆ

ไปเรื่อยๆ จนคิดอยากจะย้ายบ้าน แต่เค้าไม่สามารถพาแม่ที่พิการออกจากหมุ่บ้านได้ เพราะขา(แม่)ขาด ถ้าไปแล้วจะพิการทันที จึงหลบลี้ไปอยู่

มีการเชิญเพื่อนๆ นักดนตรีขึ้นมาทำดนตรี แบบแร็พ แถไปว่า แร็พ จริงๆ แล้วมาจากไทย จ.อุตรดิตย์ เมืองลับแล แร็พ ก็คือ แหล่ โย่ มาจากเรือที่ใช้สัญจรในตัวจังหวัด ท่าเต้น สแครชไข่ ก็มาจากชาวนา ที่เดินในทุ่ง แล้วก็คัน กางเกงทรงสี่สวนก็มาจากชุดชาวนาที่ต้องใส่แบบนั้นให้เดินสะดวก ท่าเต้นแบมือ ก็มาจาก ท่าเคียวเกี่ยวข้าว เออนะ แถไปได้เรื่อย

ต่อด้วยเพลงล้อการเมือง ล้อในเรื่องๆ ที่รุ้กัน อยากล้างบางการเมืองยุคทักษิณ แล้วไงละ ผลการเลือกตั้งใหม่ก็ ทั้งนั้นเลย อ้อ แต่ก็ทำให้เรารู้ว่าองคุลีมารหน้าตาเป็นยังไง ปลาไหลก็ยังคงเป็นปลาไหล อะไรประมาณนี้

พูดถึงเรื่องความเชื่อ บอกว่าที่เรามีความเชื่อ เกิดมาจากเราถูกสร้างให้กลัวมาตั้งแต่เด็ก เช่น เด็กๆ จะทำอะไรก็จะโดนห้ามว่า อย่า อย่า อย่า อย่า จนเด็กไม่กล้าที่จะทำอะไร จริงๆ แล้วก็ตั้งแต่แรกเกิด วาดภาพสเปิร์มกว่าล้านตัว มีเพื่อนอยู่ตั้งเยอะ อยู่ๆ ก็ต้องแข่งชิงไปแตะรังไข่ แล้วก็เหลืออยู่คนเดียว ในที่มืดมิด อึดอัด ทำอะไรก็ไม่ค่อยได้ แถมโดนสายสะดือเกี่ยวพันไว้อีก โดนบังคับให้ฟังนิทาน ฟังเพลงโมสาร์ท ถึบๆๆๆๆๆๆ แสดงอาการไม่ชอบ อะ อะ ผู้ใหญ่กลับชอบใจบอกลูกชอบ ลูกมีปฏิกิริยา คิดเอาเองทั้งนั้น พอโตคลอดออกมาก็โดนฉุดกระชากลากถู โดนมนุษย์ตัวสีเขียวรุมจ้อง และโดนจับตีก้น พอร้องไห้ก็มีแต่คนยิ้มดีใจซะงั้น จากนั้นก็โดนจับอาบน้ำ(เย็น) แล้วก็เข้าตู้อบ โหย ชีวิต ช่างสร้างความกลัว จนเกิดเป็นความเชื่อซะจริงๆ

แต่ว่า ผม ไม่ เชื่อ ถ้าไม่ได้มีหลักฐานมายืนยัน มีเรื่องหนึ่งที่ผม เชื่อ ผม พิ สูจน์ มา แล้ว คุณลองไขว้นิ้วแล้วหักๆ นิดๆ นะ ท่านี้ คุณจะสามารถทำให้สุนัขอึหักได้ พอมันอึๆ อยุ่ผมก้ไปตรงหน้ามัน ไปทำท่านี้ นี่แนะ ได้ผลครับ ทุกตัวเลย

555 จริงๆ แล้ว ต่อให้ทำกับใครก็ต้องเป็นทั้งนั้นแหละ คนเรากำลังนั่งอึสบายๆ อยู่ดีๆ มีไอ้บ้าที่ไหน เข้ามาทำให้ตกใจ

เล่าเรื่องการทำสุหนั่น ซึ้งไม่ใช่สนุก นั่นคือการขลิบนั่นเอง เล่าซะเห็นภาพเลย แต่เรื่องนี้เคยได้ยินโน้สเล่าแล้วนะ ไม่รุ้ว่าจากไหนเหมือนกัน

เกี่ยวกับความรัก เรื่องของผุ้หญิงกับผู้ชาย แซวผุ้หญิงไปสัก 9 ในสิบ ค่อยตบท้ายว่า แต่โลกนี้ก็ขาดผู้หญิงไม่ได้

เปรียบผุ้หญิงเหมือนศิลปะ ที่อยู่เหนือเหตุผล ไม่ต้องการความเข้าใจ เป็นตัวแม่ ที่ไม่ว่าจะเถยงยังไงก้ตาม คล้ายๆ จะแพ้ แต่สุดท้ายฝ่ายหญิงก็ชนะ คล้ายๆ โน้สจะชนะ แต่สุดท้ายก็ต้องแพ้

ตัวอย่างเช่น ฝ่ายชายติดนัดสำคัญเรื่องงาน แต่นัดกับ่ฝ่ายหญิงไว้แล้ว ก็จะขอเลื่อน ฝ่ายหญิงก็บอก โอเค้ (เสียงสูง) พร้อมวางหู ฝ่ายชายก้รู้สึกผิด สุดท้ายก็ไปเลื่อนงาน อีกประโยค์คือ อ๋อ ใช่ซี๋  เวอร์นิดๆ แต่ฟังเพลินดี

อ้ายเรื่องการกินอีกอย่าง บอกอะไรก็ได้ แต่พอแนะนู่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา จนนึกอยากจะทำเซียมซีไว้ให้ทายว่าจะกินร้านไหน แล้วมาเสี่ยงกัน ถ้าเสี่ยงออกมาเป็นร้านที่เค้าไม่อยากไป คุณผุ้ชมทายสิครับว่าจะพูดว่าอะไร “ตัวเอง ลองเสี่ยงใหม่อีกครั้งนะ”

ตบท้ายด้วยการร้องเพลง ไม่รุ้จักฉันไม่รุ้จักเธอ ประกอบเรื่อง ไม่ใช่ของฉัน ไม่ใช่ของเธอ รถมินิ 555 สนุกดิ แต่ไม่ควรบอกว่าเพลงหนังที่กำลังฮิตนะ เพราะว่า นึกถึงเพลงกันและกันมากกว่า

ประมาณนี้แหละ พอหอมปากหอมคอ โดยรวมก็สนุกดี มีช่วงนิ่งๆ บ้างก็แถวช่วงร้องเพลงแร็พนะ แต่ได้ขนาดนี้ก็ใช้ได้แล้วหละ

สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า ลำปางหนาวมาก 😛

วันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา 19.00 น. (ประตูเปิด)

ณ โรงภาพยนตร์สกาล่า บัตรราคา 1000 บาท นั่งโซนกลาง แถวติดทางเดิน ใช้ได้เลย

ผู้ร่วมชม พี่กุ้ง พี่กั้ง พี่ปุ้ม แม่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Categories

%d bloggers like this: