Ras's Blog

Archive for February 2008

Stand Up Comedy ครั้งที่ 7 ของโน้ส อุดม แต้พานิช

ไม่เคยดูโน้สเล่นสดๆ มาก่อน ความพยายามครั้งแรกๆ เคยไปต่อคิวซื้อบัตรที่สยาม แต่ว่าไม่ได้ ตั๋วเต็มซะก่อน จากนั้นไม่เคยคิดไปดูอีกเลย ดูแผ่นตลอด แต่ครั้งนี้ พี่สาวอยากดู ก็เลยจอง ได้ที่นั่งดีใช้ได้ ต้องขอขอบคุณเพื่อนพี่ที่จองให้ด้วยค่ะ

การแสดงครั้งนี้แสดงตลอดทั้งเดือนกุมภาพันธ์ ณ โรงภาพยนตร์สกาลา ทุกวัน เสาร์-อาทิตย์มีสองรอบ ต้องรักษาเสียงกันน่าดู เวลาการแสดงกว่า 3 ชั่วโมง มีการหันนาฬิกาจับเวลามาให้ดูด้วย ว่าถ้าไม่ถึงเลข 3 จะไม่เลิก อย่าคิดว่าเราจะหยุดอยู่แค่นี้ ผมไม่ได้พูดมาตั้ง 5 ปี คนดูก็ต้องฟังผมให้คุ้มหน่อยนะครับ

หน้างาน มีร้านอุดม ขายสินค้าสารพัด โดยมีโลโก้เป็นรูป โนส เป็นลายเส้น น่ารักทีเดียว ถ้าใครอ่านหนังสือโน้สก็คงจะคุ้นๆ มีมาสคอทเป็นรูปหน้าโนส ตัวเป็นสุนัขด้วย พี่สาวบอกว่า อันนี้เหมือนกับนักพูดคนหนึ่ง อารมณ์ประมาณ ได้แรงบันดาลใจมาอะ มีเสื้อยืดคกลมลายน่ารักดี ปลอกหมอน สมุดโน้ต ร้องเท้ากระเป๋า หมอน ที่ติดตู้เย้น รูปลักษณ์ชวนน่าเก็บสะสม แต่ราคาไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่ เลยเบนไปซื้อหนังสือ ลดราคาแบบไม่อาย พี่กั้งเป็นคนซื้อ กบช่วยถือ และช่วยอ่าน อิอิ เป็นหน้างานที่ลงทุนและหาเงินได้ดีทีเดียว

นอกจากนี้ยังมีตู้ คล้ายตู้สติกเกอร์ แต่เป็นตู้ที่ให้เข้าไปบันถึงฝากข้อความและหน้าตาถึง โน้สอุดม มีปุ่มให้กดบันทึก แต่มองไม่เห็นลำโพงเลย ส่งแม่เข้าไป กดอัดให้ “ยายมาดูโน้สนะจ๊ะ” โหย ยายเลยหรอแม่ขา ปรากฏว่าพอเค้าไปในโรงหนัง มีภาพจากตู้ขึ้นหน้าจออยู่ เสียงนะไม่ได้ยินหรอก แต่ภาพนะเต็มๆ คาดว่าจะเป็นภาพตั้งแต่ยังไม่ต้องกดอัดด้วยซ้า เพราะฉะนั้นใครเตรียมตัว เสริมสวย หรือ จิ๊จ๊ะก่อนกดอัดก็เห็นหมดนะแหละ 555 โดนกันไปคนละดอก มีการตัดต่อ shot เด็ดมาให้ดูด้วย ประมาณว่า ส่องกระจกเสริมสวย หรือ จุ๊บโชว์โน้ส ซะงั้น ออกแนวน่ารัก ก็คุณพ่ออุ้มลูกสาวให้ฝากข้อความ แต่ว่า เห็นหน้าคุณพ่ออย่างเดียวนะ

สักพักที่ 500 บาท ก็เดินขบวนพร้อมหมอนอิงเข้ามานั่งตามขั้นบันได้ ตอนแรกบอกพี่กั้งว่าจะนั่งแบบนี้ไหม แต่หลังจากมาดู คอนเสิร์ตเพลงหนังค่ายจีทีเอช พี่กั้งก็ยอมแพ้ บอกว่า ขนาดนั่งเก้าอี้ยังจะแย่ถ้าให้นั่งพื้นต้องตายแน่ๆ ก็เลยได้มานั่งเก้าอี้กันอย่างนี้ ที่เก้าอี้ก็ตกแต่งด้วยผ้าคลุมเก้าอี้ลายโนส อุดม คิดว่าเค้าเปลี่ยนเก้าอี้ให้นุ่มและใหม่ขึ้นด้วยนะ ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า

ออกมาแล้วครับท่าน โน้ส อุดม เสื้อยืดแขนยาวสีเขียวแปร๋น กางเกงดำ ร้องเท้าสีชมพู หมวกสีแดง สีสันได้ใจจริงๆ “หากพวกเรากำลังสบาย จบปรบมือพลัน” มาแล้วคร้าบ มุกนี้

อ้อ มีเก้าอี้สีเหลืองวางอยู่กลางเวทีด้วย ลุงโน้สเค้าบอกว่า เค้าต้องขออภัยทีไม่อาจจะ stand up ได้ตลอด เพราะอายุอานามก็ใกล้เลข 4 แล้ว ว่าแล้วก็ทักทายกับบรรดาดาราที่มาดู ได้แก่เบนซ์ พรชิตา จริง ป๊อบ อารียา ก็มานะ ทำไม ไม่ทักจ๊ะ อิอิ พร้อมบอกว่ามี กอล์ฟ ไมค์ มาดูเค้าด้วย พอบอกไปเท่านั้นแหละ คนดูไม่สนใจเค้าเลย ไปดูกอล์ฟ ไมค์กันหมด ทั้งยังสารภาพว่า พวกศิลปินคู่ๆ ดังคู่ เนี่ย เค้าจำไม่ค่อยได้ว่าใครเป็นใคร ต้องเรียกเป็นคุ่เท่านั้น

เพลงสรรเสริญ เสียงร้องของ ติ๊ก ชิโร่ ร้องได้ใจมากๆ ว่าแล้วก็พูดถึงติ๊ก บอกว่าตนเอง เป็นหยื่อในการฟังเพลงใหม่ของติ๊ก ต้องออกความคิดเห็นให้ฟังด้วย ขณะที่ปล่อยให้โน้สฟังเพลงไป เจ้าตัวก็ไปถ่ายทำภาพยตร์อยู่ข้างบน ความหมายคือ ไปถ่ายหนักครับผม โน้ส ว่าคุยกะ ติ๊ก 15 นาที ยังไม่รู้เลย ว่าต้องการจะคุยอะไร ก็เมาท์เพลงไปเรื่อย

พูดถึงว่า ชิวิตนี้ อยากรู้จัก อยากเจอ โน้สอยากเจอ กบว. อยากรู้ว่าเค้าเป็นคนยังไง เรียนที่ไหน ใช้ชีวิตยังไง ถึงเลือกที่จะตัดซีนแต่ละซีน เช่น ภาพวาดแวนโก๊ะกำลังสูบไปป์ ก็เบลอตรงไปป์ หรือเบอร์ภาพชิซูกะกำลังอาบน้ำ เพราะว่าคมช. ก็ยังรู้ว่ามีใครบ้าง มีกี่คน ครม. ก็รุ้ กกต. ก็รู้ แล้วกบว. ละ อีกคนที่อยากรุ้จัก อยากเจอ อยากกุมมือ ก็คือ คนที่ sms ว่า ลำปาง หนาวมาก ประมาณว่า คนคนนี้ต้องไม่มีเพื่อนคุย ไม่มีครอบครัว ถึงต้องการสื่อสารแบบนี้ มุกนี้นำไปใช้เป็นระยะ ตลอดการพูด อยากรู้จักคนที่เขียนตามฝาห้องน้ำ น่าสนใจ น่าศึกษามาก เพราะหลายๆข้อความมีความต่อเนื่องกัน โต้ตอบกัน คำที่เขียนจำไม่ได้แล้ว รู้แต่ตอนที่โน้สบอก โหย คิดได้ไง เจ้าบท เจ้ากลอนสุดๆ เลย

รักแรกมันแยกยาก รักมากมันยากแยก รักเธอเป็นคนแรก ถ้าจะแยกมันคงยาก คิดว่าเป็นหนึ่งในกลอนที่ใช้นะ ไปเจอในพันธ์ทิพย์อ่ะ

ว่าแล้วก็พูดถึงสิ่งแวดล้อมรอบตัว เรื่องเพื่อนบ้าน คู่สามีภรรยา ทะเลาะกัน(ย้ายอยู่ได้ ย้ายแล้วใครจะไปหาเจอ) ศาลเจ้าแม่กวนอิม(สวดมนต์เพลงเจ้าแม่กวนอิมที่ได้ยินปุ๊ป ก็ใช้เลย) รถรับซื้อมอเตอร์เก่าๆ ปัมน้ำเก่าๆ

ไปเรื่อยๆ จนคิดอยากจะย้ายบ้าน แต่เค้าไม่สามารถพาแม่ที่พิการออกจากหมุ่บ้านได้ เพราะขา(แม่)ขาด ถ้าไปแล้วจะพิการทันที จึงหลบลี้ไปอยู่

มีการเชิญเพื่อนๆ นักดนตรีขึ้นมาทำดนตรี แบบแร็พ แถไปว่า แร็พ จริงๆ แล้วมาจากไทย จ.อุตรดิตย์ เมืองลับแล แร็พ ก็คือ แหล่ โย่ มาจากเรือที่ใช้สัญจรในตัวจังหวัด ท่าเต้น สแครชไข่ ก็มาจากชาวนา ที่เดินในทุ่ง แล้วก็คัน กางเกงทรงสี่สวนก็มาจากชุดชาวนาที่ต้องใส่แบบนั้นให้เดินสะดวก ท่าเต้นแบมือ ก็มาจาก ท่าเคียวเกี่ยวข้าว เออนะ แถไปได้เรื่อย

ต่อด้วยเพลงล้อการเมือง ล้อในเรื่องๆ ที่รุ้กัน อยากล้างบางการเมืองยุคทักษิณ แล้วไงละ ผลการเลือกตั้งใหม่ก็ ทั้งนั้นเลย อ้อ แต่ก็ทำให้เรารู้ว่าองคุลีมารหน้าตาเป็นยังไง ปลาไหลก็ยังคงเป็นปลาไหล อะไรประมาณนี้

พูดถึงเรื่องความเชื่อ บอกว่าที่เรามีความเชื่อ เกิดมาจากเราถูกสร้างให้กลัวมาตั้งแต่เด็ก เช่น เด็กๆ จะทำอะไรก็จะโดนห้ามว่า อย่า อย่า อย่า อย่า จนเด็กไม่กล้าที่จะทำอะไร จริงๆ แล้วก็ตั้งแต่แรกเกิด วาดภาพสเปิร์มกว่าล้านตัว มีเพื่อนอยู่ตั้งเยอะ อยู่ๆ ก็ต้องแข่งชิงไปแตะรังไข่ แล้วก็เหลืออยู่คนเดียว ในที่มืดมิด อึดอัด ทำอะไรก็ไม่ค่อยได้ แถมโดนสายสะดือเกี่ยวพันไว้อีก โดนบังคับให้ฟังนิทาน ฟังเพลงโมสาร์ท ถึบๆๆๆๆๆๆ แสดงอาการไม่ชอบ อะ อะ ผู้ใหญ่กลับชอบใจบอกลูกชอบ ลูกมีปฏิกิริยา คิดเอาเองทั้งนั้น พอโตคลอดออกมาก็โดนฉุดกระชากลากถู โดนมนุษย์ตัวสีเขียวรุมจ้อง และโดนจับตีก้น พอร้องไห้ก็มีแต่คนยิ้มดีใจซะงั้น จากนั้นก็โดนจับอาบน้ำ(เย็น) แล้วก็เข้าตู้อบ โหย ชีวิต ช่างสร้างความกลัว จนเกิดเป็นความเชื่อซะจริงๆ

แต่ว่า ผม ไม่ เชื่อ ถ้าไม่ได้มีหลักฐานมายืนยัน มีเรื่องหนึ่งที่ผม เชื่อ ผม พิ สูจน์ มา แล้ว คุณลองไขว้นิ้วแล้วหักๆ นิดๆ นะ ท่านี้ คุณจะสามารถทำให้สุนัขอึหักได้ พอมันอึๆ อยุ่ผมก้ไปตรงหน้ามัน ไปทำท่านี้ นี่แนะ ได้ผลครับ ทุกตัวเลย

555 จริงๆ แล้ว ต่อให้ทำกับใครก็ต้องเป็นทั้งนั้นแหละ คนเรากำลังนั่งอึสบายๆ อยู่ดีๆ มีไอ้บ้าที่ไหน เข้ามาทำให้ตกใจ

เล่าเรื่องการทำสุหนั่น ซึ้งไม่ใช่สนุก นั่นคือการขลิบนั่นเอง เล่าซะเห็นภาพเลย แต่เรื่องนี้เคยได้ยินโน้สเล่าแล้วนะ ไม่รุ้ว่าจากไหนเหมือนกัน

เกี่ยวกับความรัก เรื่องของผุ้หญิงกับผู้ชาย แซวผุ้หญิงไปสัก 9 ในสิบ ค่อยตบท้ายว่า แต่โลกนี้ก็ขาดผู้หญิงไม่ได้

เปรียบผุ้หญิงเหมือนศิลปะ ที่อยู่เหนือเหตุผล ไม่ต้องการความเข้าใจ เป็นตัวแม่ ที่ไม่ว่าจะเถยงยังไงก้ตาม คล้ายๆ จะแพ้ แต่สุดท้ายฝ่ายหญิงก็ชนะ คล้ายๆ โน้สจะชนะ แต่สุดท้ายก็ต้องแพ้

ตัวอย่างเช่น ฝ่ายชายติดนัดสำคัญเรื่องงาน แต่นัดกับ่ฝ่ายหญิงไว้แล้ว ก็จะขอเลื่อน ฝ่ายหญิงก็บอก โอเค้ (เสียงสูง) พร้อมวางหู ฝ่ายชายก้รู้สึกผิด สุดท้ายก็ไปเลื่อนงาน อีกประโยค์คือ อ๋อ ใช่ซี๋  เวอร์นิดๆ แต่ฟังเพลินดี

อ้ายเรื่องการกินอีกอย่าง บอกอะไรก็ได้ แต่พอแนะนู่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา จนนึกอยากจะทำเซียมซีไว้ให้ทายว่าจะกินร้านไหน แล้วมาเสี่ยงกัน ถ้าเสี่ยงออกมาเป็นร้านที่เค้าไม่อยากไป คุณผุ้ชมทายสิครับว่าจะพูดว่าอะไร “ตัวเอง ลองเสี่ยงใหม่อีกครั้งนะ”

ตบท้ายด้วยการร้องเพลง ไม่รุ้จักฉันไม่รุ้จักเธอ ประกอบเรื่อง ไม่ใช่ของฉัน ไม่ใช่ของเธอ รถมินิ 555 สนุกดิ แต่ไม่ควรบอกว่าเพลงหนังที่กำลังฮิตนะ เพราะว่า นึกถึงเพลงกันและกันมากกว่า

ประมาณนี้แหละ พอหอมปากหอมคอ โดยรวมก็สนุกดี มีช่วงนิ่งๆ บ้างก็แถวช่วงร้องเพลงแร็พนะ แต่ได้ขนาดนี้ก็ใช้ได้แล้วหละ

สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า ลำปางหนาวมาก 😛

วันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา 19.00 น. (ประตูเปิด)

ณ โรงภาพยนตร์สกาล่า บัตรราคา 1000 บาท นั่งโซนกลาง แถวติดทางเดิน ใช้ได้เลย

ผู้ร่วมชม พี่กุ้ง พี่กั้ง พี่ปุ้ม แม่

Advertisements
การแสดงที่สื่อผ่านลีลาการเต้น ของสามสาวต่างเชื้อชาติ ไทย ไฮติ และออสเตรเลีย ที่ร่วมเดินทางมาในเรือลำเดียวกัน มีลีลาและการเคลื่อนไหวที่เป็นเอกลักษณ์ ดูได้เพลิน แต่อย่าถามว่าเข้าใจไหม ไม่อ่ะ
 
กระเป๋าของแต่ละคน ก็ตามไสตล์ ของไทย เห็นปุ๊บบอกได้ เพราะเป็นเจ้ากระเป๋าลายกระสอบ ถุงใหญ่ที่ใช้ซื้อของเยอะๆ แบบเหมาโหล แถมมีแบกครกมาตำส้มตำกินอีกด้วย ของไฮติ มีพกไวน์ กับคัมภีร์ไบเบิล ส่วนออสเตรเลีย มีร้องเท้าบัลเล่ต์เป็นของประจำตัว
 
การร่ายรำก็ตามเชื้อชาติ ปนบัลเล่ต์ ปนลีลาแบบชาวเผ่า ของไทยก็ผสมแนวโขน ดูร่างกายทุกคนแข็งแรงดี มีการใช้ผ้าผืนใหญ่ใช้ประกอบเป็นทีนอนบ้าง ช่วงทำคลื่นบ้าง แล้วก็มาพันๆ ตัว ยกตัวขึ้นแสดงลีลา คล้ายกับตามละครสัตว์ชอบทำ ก็สวยดี
 
งาน BKK Fringe Festival 2008 วันเสาร์ที่ 16 ก.พ. เวลา 20.00 น.
บัตร จากการชิงตั๋วใน ทรู วิชั่น
ที่นั่ง แถวที่ 2 ตรงกลาง ติดทางเดิน (ถ้าต้องซื้อ ไม่ซื้อหรอกที่ตรงนี้ เพราะแพง)
ผู้ร่วมชม พี่กุ้ง
คอนเสิร์ตครั้งแรกของปีนี้ กับ Sweet piano & Romantic Guitar by greenwave 2 ก.พ. 51
 
พระเอกได้แก่ โต๋ มือเปียโนและ ว่าน มือกีตาร์
บัตรราคา ค่าโทรศัพท์และค่าส่งข้อความ น่าจะประมาณ 20++
ที่มาของบัตร ช่วงดีเจอั๋น แต่ไม่ได้ตั้งใจตื่นมาเพื่อการณ์นี้นะ จริงๆ ตั้งใจจะโทรเล่นเกมไปเรือแคริเบียนให้พี่สาว แต่ว่าตื่นสายไปหน่อย เค้าเล่นกันเสร็จแล้ว ฟังไปมาก็นึกได้ว่าช่วงดีเจอั๋นมีแจกก็เลยรอ โทร แล้วก็ได้ ต้องขอขอบพระคุณดีเจพี่แบมไว้ ณ ที่นี่ ที่แนะให้ตื่นมาเล่นเกม ไม่งั้น ไม่มีทางตื่น 555
 
ผู้ร่วมดูคอนเสิร์ต น้องบอส แห่งเมืองเขมร จริงๆ แล้วมีคนต่อคิวอยากไปด้วยมาก แต่ที่น้องได้ไป เพราะน้องบอกว่า ถ้าบอสโทรติด บอสจะให้บัตรกับพี่ไปด้วย ได้ใจ ได้ใจ เพราะงั้นพี่โทรติด น้องก็เลยได้ไปกับพี่ไงจ๊ะ
 
เดินทางมาถึง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถานที่เล่น คือ หอประชุมศรีบูรพา ที่ไหนเอ๋ย หอประชุมเล็กนั่นเอง อยู่ธรรมศาสตร์แต่ไม่รู้อะว่าชื่อทางการชื่ออะไร ผิดไหมเนี่ย มาถึงก็รีบไปหาบอสที่ต่อแถวรอไว้ก่อนแล้ว แต่ก็ได้บัตร L 33 ริมขวาของเวที ครึ่งหลัง พี่อึ๊งมีสมนำหน้าบอกว่า มาสาย ยังหวังนั่งหน้าอีกหรอ ฮือ ฮือๆๆๆ
 
หน้างานดีเจเฟียตกะดีเจพี่อ้อย นำเล่นเกม ก็ได้ยาสีฟันมาหลอดนึง แล้วก็รีบวิ่งไปรับกล้องเพื่อมาถ่ายรูปโต๋ ตามคำสั่งเสียของผุ้ที่ไม่ได้มาทั้งหลาย แต่ต้องแสดงความเสียใจไว้ ณ ที่นี้ด้วย ถ่ายไม่ค่อยได้อะ มือใหม่หัดถ่ายรูปคอนเสิร์ต ก็เลยสั่น สั่น สั่น สั่น ซะ ซุมก็ไม่ค่อยชัด ได้มาเท่าที่เห็นนั่นแล
 
เปิดคอนเสิร์ตด้วย ว่าน โต๋ ออกมาร้องเพลงคู่ เพลงที่ว่าง เรียกเสียงกร๊ดพอประมาณ แต่ที่ดังขึ้นอีก เพราะว่านบอกว่าโต่ไม่ยอมให้ว่านเรียกพี่ เพราะห่างกันนิดเดียว ว่านว่าชินแล้ว แต่ในคอนเสิร์ตนี้จะไม่เรียกก็ได้ นะตัวเอง โต๋ยิ้มแก้มป่อง พร้อมตอบ จ๊ะว่าน รักแห่งสยาม มาแล้วครับท่าน จากนั้นว่านก็ไล่โต๋ให้ไปพัก ว่านจะร้องก่อน เริ่มเพลงแรกด้วยเพลงของพี่แอม ผิดไหมที่รักเธอ จากนั้นไม่เรียงแล้วนะเพราะจำไม่ได้
ช่วงของว่านออกแนว ทอล์คโชว์ สลับกับร้องเพลง ปล่อยมุก และกัดคนดู ทีมงาน ทีมดีเจ ทั่วถึงจริงๆ
ร้องเพลงคงเดิม ของอัสนีย์ วสันต์ พร้อมแซวพี่ป้อมว่าคุยเก่งมาก เคล็ดลับที่ร้องคู่กันได้คือ พี่โต๊ะไม่ต้องพูดไง ตอบแค่ใช่ครับ พอ หรือ ครับผม อันนี้เห็นภาพเลย ใช่จริง เคยดูสัมภาษณ์ พี่ป้อมจะพูดๆๆๆๆแล้วหันไปถามพี่โต๊ะว่าใช่ไหมโต๊ะ แน่นอน พี่โต๊ะก็ตอบว่า ใช่ครับ ครับผม จบข่าว
รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ ของศิรศักดิ์ อิทธิพลพาณิชย์ ว่านบอกว่าชอบเพลงเค้ามาก ที่ร้องเพราะคิดถึงเห็นว่าหายไปนาน แต่จริงๆ แล้วเค้าไม่หายไปนะจ๊ะน้อง แค่ไปทำเพลงของตัวเอง ค่ายอินดี้เล็กๆ ยังได้ฟังเพลงอยู่เมื่อปลายปีที่แล้วเอง
รักอ้ำอึ้ง เพลงนี้เหมาะกับว่านมั่กมี่ก มีความกวนอยู่ในตัวสุง ร้องแล้วยังถามตัวเองอีกนะว่ารู้เรื่องไหมครับ ว่าเพลงต้องการจะบอกอะไร เอ่อ อ่า อยู่ทั้งเพลงเลย
เสียงของหัวใจ เจ้าตัวเค้าว่าเป็นธรรมเนียมที่จะต้องนำเพลงผุ้หญิงมาร้อง จึงเลือกเพลงนี้ ก็น่ารักดี ฮัมๆ เพลินๆ
มีร้องเพลงของตัวเอง 3 เพลง แค่ใครสักคน เพลงช้าซึ้ง (นึกว่าจะได้ฟังสิ่งที่ยังเหลือซะอีก แอบเศร้าเลย) เพลงวัยทองรำลึก ร้องแล้วก็แซวว่าเพลงนี้เหมาะกับแฟนเพลงกรีนเวฟที่สุดเลย แล้วก็แก้ข่าวตัวเองก็พี่ฉอดด้วย อ้าว ไม่จริงหรือจริงอ่ะ 555 
ช่วงทอล์คโชว์มีชมคนฟังกรีนเวฟว่าเป็นคนมีจังหวะ รู้ว่าจังหวะไหนควรเงียบ ควรตบมือ ควรกรี๊ด และนิ่งๆๆๆ ตกลงน้องชมหรือว่าเหน็บกันแน่อะ รวมๆ ช่วงว่านก็โอเคแต่ว่าเล่นได้อีกนะ ไม่จำเป็นต้องร้องเพลงจริงจังขนาดนั้น
 
จากนั้นดีเจอั๋นกับดีเจพี่อ้อยก็ออกมาสัมภาษณ์ว่านและเชิญโต๋ออกมาด้วย พี่อ้อยนุ่งยีนส์สั้น แอบเปรี้ยวนะคะ ว่านฮามาช่วงนี้ น่าอัดเก้บไว้เป็นที่สุด เธอสามารถเลียนแบบและพูดถึง คลับฟรายเดย์ซะเห็นภาพ โดยเฉพาะป่มบันทึกเสียง อืม ของพี่ฉอด แหละ ค่ะ ของพี่อ้อย ที่ใช้กดระหว่างที่คนฟังเล่าเรื่อง และปิดท้ายด้วยการเรียกจากทีมงานให้มาพูดปิดท้ายว่า แล้วคุณก็จะสามารถผ่านมันไปได้ค่ะ วู้ วุ้ สุดยอด หอประชุมแทบแตก
 
มาต่อกับ Sweet piano ของโต๋กัน โหมโรงด้วยดนตรีที่สุดจะมันส์ เปิดด้วย คิดเอาไว้ คิดถึงหน้าพ่อแม่ของเธอไว้ โหโต๋จ๋า เล่นเพลงนี้เลยหรอ น่ารักเป็นที่สุด เพลงฮอร์โมน กรูฟไรเดอร์ เป็นเพลงโปรดเลยครับผม ต่อด้วยเพลงน่ารักอย่าง L O V E ของ คูณสาม คนดูทำท่าตามจังหวะกันอย่างพร้อมเพรียงโดยที่ไม่ต้องนำก็ได้ แต่โต๋ก็ยังอุตส่าห์นำ แต่แอบเห็นนะว่าเขินท่าตัวเอง โต๋บอกว่า ผมเกิดจากการนำเพลงของคนอื่นมาร้องครับ เพลงที่อยากจะร้องในคอนเสิร์ตมีอยุ่ในใจแล้วหลายเพลง ได้มีโอกาสนำมาเล่นให้ได้ฟังก็รู้สึกดีใจมาก ว่าแล้วก็ร้องเพลง คนไม่พิเศษ เรียกเสียงกร๊ดอย่างแรง รู้สึกว่าจะต่อด้วย คนไม่มีแฟนนะ ถ้าจำไม่ผิด
 
แล้วก็เล่นเปียโนอย่างอ่อนหวาน พร้อมบอกว่า ต้องเป็น sweet piano ใช่ไหมครับ ตึ๊ง ตึง ตึ่ง ตึง ว่าแล้วก็เล่นเพลงอยากส่งความรัก เพลงของตัวเอง เพลงโต๋จริงๆฟังง่ายๆ ไม่ซับซ้อน เลยร้องตามได้สบายๆ
 
เคยมีคนถามโต่ว่า ถ้าโต๋เจอคนที่ชอบโต๋จะเล่นเพลงอะไร ว่าแล้วก็บรรเลง A Lover’s Concento พอเป็นน้ำย่อย แล้วก็บอกว่า ถ้าเจอคนที่ชอบอีกคน ก็จะเล่นเพลงนี้ ว่าแล้วก็เล่น คุ้นนะ แต่จำไม่ได้อ่ะ ชักยังไง เพราะโต๋บอกว่า เมื่อกี้เป็นพลงสำหรับคนที่ชอบ 2 คน แต่ถ้าเจออีกคน คราวนี้รุ้สึกว่าเป็นคนที่ใช่จะร้องเพลง โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ย ตกหลุมรักเข้าอีกแล้ว ตกมาแล้วตั้งกี่ครั้ง เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิด เพลงเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิดเลย โดนครับท่าน โดนจริงๆ ถึงมุกจะฟังดูคุ้นๆ แต่ได้ใจ ได้ใจ ได้บรรยากาศสุดๆ แล้วก็ชวนให้เต้น เพลงเชื่อฉัน จังหวะน้นเองก็เห็น มิ้น เอเอฟ 3 เต้นสะบัดอย่างน่ารัก เต้นสุดๆ ดีน้อง
 
แล้วก็ร้องเพลงตัวเองอีก รักเธอ คิดๆ แล้วรู้สึกลำดับเพลงจะไม่ค่อยถูก ก็เอาเป็นบรรยากาศแล้วกันนะ อิอิ
 
จบท้ายด้วยเพลงคุ่ กันและกัน จากรักแห่งสยาม ก็ปูมาซะตั้งแต่ต้นนี่นา
 
พี่อ้อยกะดีเจอั๋นออกมาอีกครั้งพร้อมบอกว่า โต๋กะว่านยังติดเพลงพี่อ้อยอีกนึงเพลง ว่าแล้ว เพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ก็บรรเลงขึ้น วันเกิดดีเจอั๋นนั่นเอง ปักเทียนสี่เล่ม พี่อ้อยเลยแซวว่า 40 แล้ว จากนั้นก็ให้ว่านกะโต๋อวยพรซะ ดีจังเลย เพิ่งรู้ตัวว่ามางานวันเกิดดีเจพี่อั๋นนั่นเอง จัดคอนเสิร์ตด้วย แต่ก็สู้วันเกิดน้องตังเมลูกพี่ดี้มะได้ รายนั้นจัดใน impact arena เลย ยิ่งใหญ่ซะ รู้ด้วย ว่าลูกใคร (เฮ้อ เฉลิมกลับมาแล้ว คนเที่ยวกลางคืนระวังให้ดี)
 
ปกติพอจบคอนเสิร์ต คนจะเริ่มเดินออก แต่ครั้งนี้เปล่า ทุกคนรอดู vtr เพราะว่านแซวโต๋ไว้มากเรื่องนี้ ให้ดูทรงผมตั้งแบบเกาหลีที่โดนมอเตอร์ไซค์วิ่งผ่าน จริงๆ ทรงผมไม่เท่าไหร่หรอกแต่ท่าเขินอายสิ น่ารัก
ว่าแล้วคอนเสิร์ตก็จบด้วยความสนุกสนาน ประทับใจมากๆ เป็นคอนเสิร์ตเริ่มต้นปีที่ดีจริงๆ สนุกจัง ตังค์อยุ่ครบ
 
ปล. เชื่อมะว่าโต๋อายุ 24 แต่ว่าน 23 หน้าว่านล้ำมากๆ อิอิ
 
หลังคอนเสิร์ต ทำแมนเดินไปส่งน้องขึ้นรถเมล์ ก่อนหนีกลับมากินข้าวกับพี่แบมแหละพี่อึ๊ง พี่แบมบอกว่า มื้อนี้เป็นมื้อที่แพงที่สุดที่พี่อึงเลี้ยงเลย 90 บาท ครับผม อิ่มท้อง และถูกตังค์


Categories